„Cały Radzymin się go boi”. „Gienek” wskoczył do samochodu mówiąc: zaje…łem tej jednej w łeb i ją wyru…łem. Tę brzydką – tak Tomasz T. ps. Gienek miał chwalić się znajomemu, który zawiózł go na imprezę w Rejentówce niedaleko Radzymina. Gwałt miał mieć miejsce na tydzień przed zniknięciem Anny i Marty w sierpniu 2000 roku. Świadek – Artur P. twierdzi, że milczał przez 25 lat. – Bałem się i nadal się boję „Gienka”. Tak jak wielu w Radzyminie – stwierdził. Artur P., jeden z ważniejszych świadków oskarżenia w procesie w sprawie zgwałcenia i zamordowania dwóch nastolatek w sierpniu 2000 roku, był wyraźnie zdenerwowany jeszcze przed wejściem na salę rozpraw. Stając w miejscu dla świadków, starał się nie patrzeć na głównego oskarżonego Tomasza T. ps. Gienek. Następnie poprosił o zeznawanie pod nieobecność oskarżonego. – Bałem się go wcześniej i boję się teraz. Tak jak wiele osób w Radzyminie – wyjaśniał Artur P. Prokurator Aleksandra Piasta-Pokrzywa zwróciła uwagę, że Tomasz T. był skazany na więzienia za najście na dom rodziny P. – On napadł na nas z bronią w ręku, domagając się pieniędzy, który miał być mu winny mój brat – mówił Artur P. To wyraźnie nie spodobało się Tomaszowi T. – To nie był żaden napad. Tym bardziej z bronią. Chodziło o zwrot wierzytelności – podkreślał „Gienek”. Sędzia Marek Dobrasiewicz (przewodniczący składu sędziowskiego), po naradzie z ławnikami, zdecydował, że Artur P. będzie mógł zeznawać bez obecności „Gienka”. Tomasz T. został przeprowadzony do innej sali i uczestniczył w rozprawie „zdalnie”. Gwałt na strychu Zeznania Artura P., były szokujące. Nie chodziło bowiem o samo zniknięcie Anny i Marty 6 sierpnia 2000 roku, ale o wydarzenie, do którego doszło kilka dni wcześniej. Rzecz dotyczyła imprezy na działkach w Rejentówce. Organizował ją Hubert - znajomy świadka, a w domku miały znajdować się m.in. obie nastolatki. Z jego relacji wynikało, że o ognisku na działkach dowiedział się od Pawła Ś. ps. Yeti, który szukał transportu na imprezę. A Artur P. jeździł wówczas dostawczym Mercedesem. Po drodze zabrali Tomasza T. oraz dwóch braci „Diabłów”. I ta kompania dotarła do Rejentówki. – Były tam, na strychu trzy dziewczyny: siostra Huberta oraz te dwie dziewczyny, które później zaginęły. Ludzie pili alkohol, a pewnym momencie jeden z „Diabłów”, mocno pijany zaczął rozrabiać i Tomasz T. go bił – zeznawał Artur P. – Następnie wrzuciliśmy pijanego młodego „Diabła” na pakę i mieliśmy jechać, a wtedy zobaczyłem T. idącego szybkim krokiem. Powiedział do mnie: spier…aj, spier…aj. A następnie stwierdził: zaje…em jednej w łeb i ją wyruch…em. Paweł Ś, spytał: którą? , a on odparł: tę brzydką – relacjonował świadek, który był wyraźnie zdenerwowany. Z odczytanych zeznań Artur P. (bodajże ze stycznia 2025 roku) wynikało, że to co powiedział w piątek 20 listopada 2026 roku, pokrywa się z tym co mówił w śledztwie. Artur P. mówił, że zgwałcona przez „Gienka” dziewczyna była „tak pijana, że wręcz nieprzytomna”. I że była to najprawdopodobniej siostra „gospodarza” działki, bo „była najmniej atrakcyjna z tych trzech dziewczyn”. Rozpoznał Martę i Anię, bo ostatnia chodziła z jednym z mieszkańców Radzymina. Czytaj także: „Wszyscy wiedzieli”. Po latach sąd zajął się zaginięciem dwóch licealistek„Cały Radzymin boi się go do dzisiaj” Artur P. kilkukrotnie podkreślał, że bał się wówczas Tomasza T. – Wszyscy w Radzyminie bali się go wówczas i boją do tej pory. Podczas przesłuchań w sprawie zaginięcia tych nastolatek nie mówiłem całej prawdy lub kłamałem, bo się bałem. Że mnie pobiją, zabiją, porwą dziecko lub zrobią krzywdę rodzinie – przekonywał świadek. Obrońcy zwracali uwagę, że Artur P. nie bał się „Gienka”, gdy w lutym 2001 roku zeznawał przeciwko niemu w sprawie napadu na dom rodziny P. Potem świadek tłumaczył się z kilkumiesięcznego pobytu w areszcie na warszawskiej Białołęce, w którym miał go nękać Tomasz T., siedzący w tym samym pawilonie, ale dwa piętra niżej. Wyraźnie miało to wskazywać na konflikt P. z głównym oskarżonym, który trwa od kilku lat. – Dostałem gryps od T., że mam zapłacić mu za mojego brata, bo jak nie to „schowają mnie do wora” i zostanę przekopany. Zrezygnowałem z grypsowania i musiałem zmienić celę – zaznaczył świadek. „Schować do wora” w slangu więziennym oznacza odsunięcie osadzonego od grypsujących i groźbę regularnego bicia, poniżania, a nawet gwałtów. Artur P. wielokrotnie mówił przed sądem o swoim strachu. – Boję się do dzisiaj. Nawet wyjść z sądu. Jest ze mną żoną i ona też się boi. Cały Radzymin się go boi – przekonywał. Świadek zwrócił uwagę, że Tomasz T. miał mieć w przeszłości „kilka spraw dotyczących zgwałceń”, w tym jedną, gdy był niepełnoletni i miał brać udział w zbiorowym gwałcie. Artur P. w rozmowie z portalem TVP.Info przekonywał, że żałuje wieloletniego milczenia, ale nie był w stanie przełamać strachu. Odważył się dopiero, gdy Tomasz T. i dwaj jego kompani zostali zatrzymani w 2024 roku. Czytaj także: Przełom w sprawie zniknięcia dwóch licealistek. Zarzuty gwałtów i zabójstwa Zniknęły na festynie Przed sądem nie pojawią się rodzice jednej z zamordowanych dziewcząt. – Ta sprawa jest dla nich zbyt ciężka, bo żyją nią od ponad 25 lat. Bardzo chcą, aby ludzie poznali prawdę, ale sami nie są w stanie zeznawać – wyjaśnił mec. bartosz Marczak, pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych. Ania i Marta zniknęły w sierpniu 2000 roku, gdy pojechały na festyn do podwarszawskiego Radzymina. Latem 2000 roku odpoczywały na działkach w Nieporęcie. Obie chciały spotkać się ze znajomymi na odpuście, który miał miejsce 6 sierpnia 2000 roku w Radzyminie. Ania umówiła się z rodzicami, żeby przyjechali po nie, pod jeden ze sklepów, około godz. 23:00. Niestety w umówionym miejscu się nie pojawiły. Ich telefony zostały wyłączone. Następnego dnia zgłoszono ich zaginięcie. Choć ustalono krąg osób, mogących mieć wiedzę o losie nastolatek, to jednak świadkowie byli wyraźnie zastraszeni. A trzej mężczyźni typowani jak podejrzewani o skrzywdzenie dziewczyn, szli w zaparte. Policjanci byli pewni, że to oni zamordowali Martę i Anię, jednak brakowało dowodów, które utrzymałyby się przed sądem. Przełom po 24 latach W 2023 roku sprawą zajęli się policjanci Archiwum X Wydziału do walki z Terrorem Kryminalnym i Zabójstw Komendy Stołecznej Policji (obecnie Wydziału do walki z Aktami Terroru i Zabójstw) i prok. Aleksandra Piasta-Pokrzywa z Prokuratury Okręgowej w Warszawie (obecnie delegowana do mazowieckich „pezetów” Prokuratury Krajowej). Dzięki ich determinacji postawiono przed sądem Tomasza T. ps. Gienek oraz Krzysztof R. ps. Arab. To osoby powiązane z półświatkiem okolic Wołomina. Pierwszy dużą część swojego życia, spędził za kratami. – Oskarżyliśmy ich o dokonanie wielokrotnego zgwałcenia obu nastolatek, a następnie zamordowanie i ukrycie ciał. Jeden z podejrzanych był w przeszłości karany za dokonanie zgwałcenia. Obaj oskarżeni nie przyznawali się do zarzucanych im czynów. Przed skierowaniem aktu oskarżenia do sądu, jeden z nich złożył wyjaśnienia, w których przedstawił swoją wersję pewnych wydarzeń – powiedziała portalowi TVP.Info prok. Aleksandra Piast-Pokrzywa. Obu oskarżonych pogrążył ich kompan Paweł Ś. ps. Yeti. Został zatrzymany wraz z tą dwójką w 2024 roku. Po kilku miesiącach zdecydował się na przerwanie zmowy milczenia. Zresztą nie pierwszy raz, ale o tym będzie więcej, w czasie procesu. Obecnie jest chroniony przez policję. Z jego relacji wynika, że po jednej z imprez, zabrali nastolatki do samochodu Krzysztofa R. i pojechali do lasu w okolicach Olesina. Tam „Gienek” i „Arab” zaczęli być agresywni wobec nastolatek domagając się seksu. W końcu rozebrali dziewczyny i zgwałcili. We trzech. Cały czas grożąc im śmiercią, jeżeli komukolwiek o tym powiedzą. „Yeti” miał powiedzieć, że „Gienek” i „Arab” nie byli pewni czy Marta i Ania będą milczeć. Więc postanowili je zamordować. Jedna z nastolatek została uduszona, druga zaś zabita ciosami lewarka w głowę. Paweł Ś. przekonywał, że nie wie, gdzie jego ówcześni kompani, zakopali zwłoki swoich ofiar. Czytaj także: Zabójstwo sprzed lat. Mordercę odnalazło Archiwum X