Szokujące relacje. Były prezes Nvidii Jensen Huang miał poza firmą wizerunek sympatycznego, wyluzowanego szefa, jednak współpracownikom dał się poznać z innej strony. Okazuje się, że był znany z awantur i gwałtownych napadów złości, a ludzie z jego otoczenia żyli w stanie ciągłego napięcia. 63-letni prezes Nvidii Jensen Huang, symbol rewolucji sztucznej inteligencji, w czwartek podał się do dymisji. Jego karierę złamał skandal dotyczący romansu z kobietą podejrzewaną o szpiegostwo na rzecz Chin.Okazuje się, że Huanga charakteryzował wyjątkowo autorytarny stylu zarządzania. Według amerykańskich mediów podlegało mu bezpośrednio aż 60 kierowników, a każdy z nich musiał regularnie sporządzać listę pięciu najważniejszych zadań, które szef spółki przeglądał i na ich podstawie przekazywał zadania lub wytyczne pracownikom.Menedżer zaatakowany butelką wodyPracownicy Nvidii relacjonowali, że Huang miał skłonność do gwałtownych ataków wściekłości. Potrafił wówczas na przykład rzucić butelką wody w wysokiego rangą menedżera firmy. Współpracownicy multimiliardera mieli żyć w ciągłym strachu. W lutym ubiegłego roku, podczas zamkniętego spotkania z udziałem ponad 30 menedżerów firmy, Huang miał wyżywać się na Jayu Purim, ówczesnym wiceprezesie wykonawczym Nvidii ds. światowych operacji terenowych. – Mam nadzieję, że złapiesz grypę i będzie jeszcze gorzej. Mam nadzieję, że umrzesz i uwolnisz nas wszystkich od cierpienia – miał wrzeszczeć Huang. Puri zniósł ten atak w milczeniu. Czytaj także: Historyczny rekord Nvidii. Żadna firma nie była tyle wartaWybuchy Huanga miały być tak częste, że niektórzy pracownicy wyrażają zaskoczenie, iż ta sprawa nie wypłynęła wcześniej – zwrócił uwagę dziennik „New York Post”.Stephen Witt, autor biografii Huanga „The Thinking Machine”, napisał w artykule dla „New York Timesa”, że Huang nie tolerował sprzeciwu i był praktycznie niezdolny do otwartej dyskusji. „Gdy mu zaprzeczałeś, nawet w najbłahszej sprawie, było to jak zapalenie lontu” – skomentował.W ocenie Witta Huanga cechuje też „przytłaczająca wręcz hipokryzja”. Dziennikarz zaznaczył, że historia upadku szefa drugiej najwyżej wycenianej firmy na świecie – wartej ponad 4 biliony dolarów – nie jest związana z technologią. To „ponadczasowa opowieść o męskiej pysze, o człowieku, którego zgubiła zuchwała, nadmierna pewność siebie; niektóre rzeczy nigdy się nie zmieniają”.