Miał 98 lat. Zmarł Andrzej Wielowieyski – polityk, działacz katolicki, prawnik, jeden z założycieli Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie, działacz opozycji demokratycznej, kawaler Orderu Orła Białego. Miał 98 lat. O jego śmierci poinformowała redakcja „Więzi”, z którą przez wiele lat był związany. Andrzej Wielowieyski urodził się 16 grudnia 1927 r. w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej, od 1943 r., walczył w oddziale partyzanckim Armii Krajowej. Po zakończeniu wojny był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”.W 1947 r. ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Początkowo pracował w Ministerstwie Skarbu, a następnie w Ministerstwie Finansów. W latach 1952-1955 był zatrudniony w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, a później, do 1961 r., w Miejskiej Komisji Planowania Gospodarczego w Warszawie.Nie żyje Andrzej Wielowieyski – polityk, opozycjonista, działacz katolickiW latach 1961-1978 pracował w redakcji miesięcznika „Więź”. Przez wiele lat był związany z Klubem Inteligencji Katolickiej w Warszawie – od 1965 do 1972 r. pełnił funkcję wiceprezesa, a w latach 1972-1981 i 1984-1989 był jego sekretarzem. Należał także do władz międzynarodowego ruchu intelektualistów katolickich „Pax Romana”.„Ludzie skrzykują się pod pewnymi wyraźnymi znakami. Dla mnie KIK to była niezależność ruchu katolickiego, związek z Kościołem, udział w reformie soborowej i jednocześnie w odrodzeniu narodowym. Co roku cały zarząd Klubu chodził na kilkugodzinne rozmowy do prymasa Wyszyńskiego, który nam chyba dość szczerze opowiadał o swoich kłopotach z władzą ludową i o tym, jak trudno wprowadzać w tej sytuacji w Polsce reformy soborowe, a my dzieliliśmy się z nim naszymi problemami. Myślę też, że byłem świadkiem i uczestnikiem tego, jak te pięknoduchowskie, zapatrzone w teologów i filozofów francuskich elity katolickie dochodzą do coraz większego zrozumienia tej jednak populistycznej wizji religijności, jaką miał prymas Wyszyński, i do obserwowania skutków społecznych – ożywienia religijnego i narodowego, które były jej wynikiem. Powoli zaczęliśmy się w ten nurt czynnie włączać, prowadząc konferencje na temat Soboru i papieskich encyklik, pielgrzymki i kursy przedmałżeńskie” – mówił w rozmowie dla „Więzi” o początkach warszawskiego KIK-u.Od „Solidarności” do SenatuW 1980 r. Wielowieyski był ekspertem Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej, a następnie doradcą Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. W 1981 r. Krajowa Komisja Porozumiewawcza powołała go na kierownika zespołu ekspertów „Solidarności” skupionych w Ośrodku Prac Społeczno-Zawodowych. W latach 1981-1985 był członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej. Od 1982 r. współpracował z redakcjami „Królowej Apostołów” i „Gościa Niedzielnego”.W 1983 r. został doradcą Lecha Wałęsy, a od 1987 r. doradzał Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”. Wszedł również w skład Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym „Solidarności”.Odegrał istotną rolę w rozmowach przygotowujących obrady Okrągłego Stołu. W ich trakcie uczestniczył w pracach zespołu do spraw gospodarki i polityki społecznej.W wyborach w czerwcu 1989 r. został wybrany do Senatu jako kandydat Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W Senacie I kadencji, w latach 1989-1991, pełnił funkcję wicemarszałka oraz pierwszego wiceprzewodniczącego Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego – tę drugą funkcję sprawował do 1990 r.Senator, europoseł i kawaler Orderu Orła BiałegoBył członkiem Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna (ROAD), a następnie Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W pracach parlamentarnych zajmował się przede wszystkim budżetem, gospodarką oraz sprawami samorządu terytorialnego.W 2001 r. ponownie został senatorem, tym razem z listy Bloku „Senat 2001”. W latach 2003-2005 zasiadał w kole senackim Unii Wolności, a później Partii Demokratycznej.W 2004 r. kandydował z listy Unii Wolności do Parlamentu Europejskiego. Mandatu nie zdobył, choć w okręgu warszawskim uzyskał drugi wynik na liście, po Bronisławie Geremku. Rok później bez powodzenia ubiegał się o mandat senatora.Po śmierci Bronisława Geremka 13 lipca 2008 r. objął po nim mandat w Parlamencie Europejskim. Jako eurodeputowany należał do Grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy. Był m.in. członkiem Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Spraw Konstytucyjnych.W 2011 r. Andrzej Wielowieyski został odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Orderem Orła Białego. Otrzymał również Krzyż Walecznych, Krzyż Partyzancki, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski oraz francuski Krzyż Kawalerski Legii Honorowej.Czytaj także: Uczczą pamięć Łukasza Litewki. Powstanie park