Karolina Opolska komentuję sprawę Dawida Kacprzyka. Takimi sprawami przegrywa się wybory

Opolska komentuje. W tym tygodniu w debacie publicznej i na sejmowych korytarzach dominował jeden temat. A przecież ostatnie dni obfitowały w wydarzenia, które w innych okolicznościach z pewnością zajmowałyby komentatorów przez długie godziny. Była nominacja Magdaleny Sobkowiak-Czarneckiej na wiceszefową Ministerstwa Obrony Narodowej. Przypomnijmy, że od 2025 roku pełni ona funkcję Pełnomocniczki Rządu do spraw Instrumentu na rzecz Zwiększenia Bezpieczeństwa Europy i odpowiada za program SAFE. Uchodzi za osobę sprawną komunikacyjnie, a w politycznych kuluarach pojawiają się nawet spekulacje, że mogłaby w przyszłości zostać nową premierką i wnieść do rządu trochę świeżości. Były także kolejne kontrowersje wokół Polskiego Komitetu Olimpijskiego i prezesa Radosława Piesiewicza . Było porozumienie między Stanami Zjednoczonymi a Iranem , które może mieć fundamentalne znaczenie dla sytuacji na Bliskim Wschodzie. Była wizyta Karola Nawrockiego w Stanach Zjednoczonych i dość osobliwa feta z okazji osiemdziesiątych urodzin Donalda Trumpa.

Była wreszcie sprawa posłanki Prawa i Sprawiedliwości Anny Paluch , za którą od lat ciągnie się kwestia zajmowanego przez nią mieszkania komunalnego w Krościenku. W miejscowości są rodziny oczekujące na przydział podobnych lokali, tymczasem sama posłanka z rozbrajającą szczerością przyznała na antenie Radia Kraków, że dopóki nie ukończy budowy własnego domu, nie zamierza się z mieszkania wyprowadzać.

W normalnych okolicznościach każda z tych spraw mogłaby zdominować polityczne dyskusje. Tym razem jednak wszystko inne zeszło na dalszy plan. Tematem numer jeden stała się historia młodego lekarza, 29-letniego Dawida Kacprzyka, który jeszcze niedawno kierował Szpitalnym Oddziałem Ratunkowym w Szpitalu Południowym i był jednocześnie radnym Koalicji Obywatelskiej. Jak się bowiem okazało, w ciągu jednego roku zarobił ponad półtora miliona złotych.

Ponad 1,5 miliona w rok i „salonik VIP”

Zacznijmy jednak od początku. Jako pierwszy sprawę opisał portal Zero, a konkretnie Patryk Słowik. Z ustaleń dziennikarza wynikało, że Dawid Kacprzyk, młody lekarz, który nie posiada jeszcze specjalizacji, w ciągu jednego roku zarobił w publicznej ochronie zdrowia około 1,6 miliona złotych . Jednocześnie, mimo braku pełnych kwalifikacji, pełnił funkcję koordynatora Szpitalnego Oddziału Ratunkowego w Szpitalu Południowym.

Na tym jednak kontrowersje się nie kończyły. Analiza czasu pracy miała wskazywać, że w godzinach, w których powinien pełnić dyżury, uczestniczył w wydarzeniach politycznych i udzielał wywiadów mediom. Jeszcze większe emocje wzbudziły informacje dotyczące funkcjonowania samego SOR-u. Według publikacji, za czasów kierowania oddziałem przez Kacprzyka miała istnieć swoista uprzywilejowana ścieżka dla polityków Koalicji Obywatelskiej oraz osób z nimi związanych. Dzięki niej wybrani pacjenci mieli być przyjmowani poza standardową kolejnością. W przestrzeni publicznej szybko zaczęto mówić o tak zwanym „saloniku VIP”, z którego mieli korzystać ludzie mający odpowiednie znajomości.

Gdy wokół sprawy zaczęło robić się naprawdę głośno, a kolejne media zaczęły ujawniać następne jej wątki, Dawid Kacprzyk zdecydował się na szybkie wykonanie kilku kroków. Zrezygnował z członkostwa w Koalicji Obywatelskiej oraz mandatu radnego dzielnicy Ursus. Szpital Południowy w trybie pilnym rozwiązał z nim umowę, a sam lekarz skorygował ponad trzydzieści wystawionych wcześniej faktur i przelał na konto placówki pół miliona złotych.

Jak można się było spodziewać, dla opozycji historia młodego lekarza i Szpitala Południowego z tajemniczym „salonikiem VIP” okazała się politycznym złotem. Podczas trwającego w tym tygodniu posiedzenia Sejmu politycy Prawa i Sprawiedliwości prześcigali się w barwnych metaforach, porównaniach i coraz mocniejszych atakach. Nie zabrakło oczywiście wezwań do dymisji ministry zdrowia, premiera, a nawet całego rządu.

Czytaj też: Cały zarząd Szpitala Południowego w Warszawie odwołany

Nagła aktywność polityków PiS

Co ciekawe, politycy PiS, którzy jeszcze do niedawna jakoś dziwnym trafem nie mogli znaleźć czasu na rozmowę ze mną na galerii sejmowej, nagle – zupełnym przypadkiem – odkrywali zaskakujące luki w swoich kalendarzach i z wielką ochotą i jeszcze większą energią komentowali sprawę, krytykując jednak nie tyle samego Kacprzyka czy niedoskonałości systemu, które umożliwiły taką sytuację, ile przede wszystkim Koalicję Obywatelską.

Donald Tusk podczas konferencji prasowej stanowczo zapowiedział, że sprawa zostanie dokładnie zbadana, a osoby odpowiedzialne poniosą konsekwencje. Jeśli nie prawne, to z pewnością polityczne. Podobne nastroje panowały wśród polityków koalicji rządzącej, którzy przyznawali, że w tej sprawie muszą polecieć głowy.

Do sprawy w piątek odniósł się również Rafał Trzaskowski , co było nieuniknione, skoro mówimy o Szpitalu Południowym, jednej z warszawskich placówek podlegających miastu. Prezydent Warszawy bardzo jednoznacznie ocenił działania Dawida Kacprzyka.

Stwierdził, że cała historia przypomina mu karierę Nikodema Dyzmy, a więc budowanie pozycji i wpływów na oszustwie oraz umiejętnym kreowaniu własnego wizerunku. Dodał, że docierają do niego sygnały, iż młody lekarz przez lata wzmacniał swoją pozycję, powołując się na rzekome polityczne znajomości.

Trudno nie zauważyć, że sam Kacprzyk z dużym upodobaniem publikował na platformach cyfrowych zdjęcia z prominentnymi politykami Koalicji Obywatelskiej. W polityce, podobnie jak w biznesie, fotografia z wpływowymi ludźmi bywa walutą, którą można później obracać. Nieoficjalnie pojawiają się nawet informacje, że część zdjęć, które po wybuchu afery zaczęły pojawiać się w mediach, miała trafiać tam za sprawą samego zainteresowanego.

Rafał Trzaskowski odniósł się także do najgłośniejszego elementu całej sprawy, czyli tak zwanego saloniku VIP. Zapewniał, że w Szpitalu Południowym nie istniał żaden formalny pokój przeznaczony dla uprzywilejowanych pacjentów. Jednocześnie przyznał, że wyjaśniany jest sposób wykorzystywania pomieszczeń, do których Dawid Kacprzyk miał dostęp. Według Trzaskowskiego mogło chodzić o pomieszczenie należące do przyszpitalnego Warszawskiego Centrum Chirurgii Kręgosłupa, które miało być wykorzystywane samowolnie.

Prokuratura przyjrzy się sprawie

Prezydent Warszawy zapowiedział również konkretne działania. Sprawa ma zostać skierowana do prokuratury, rozpoczyna się szczegółowy audyt funkcjonowania placówki, a w Szpitalu Południowym powołana zostanie nowa rada nadzorcza. Co więcej, zmiany mają objąć także inne miejskie spółki medyczne. Ich rady nadzorcze zostaną wzmocnione, a politycy mają z nich zniknąć.

Zaledwie kilka godzin po wystąpieniu Rafała Trzaskowskiego na portalu Zero ukazał się tekst Patryka Słowika i Jakuba Styczyńskiego, z którego wynika, że o nieprawidłowościach w warszawskim Szpitalu Południowym oraz działaniach Dawida Kacprzyka Rafał Trzaskowski miał zostać poinformowany 19 lipca 2025 roku. Informację tę miał przekazać ordynator chirurgii szpitala w prywatnej rozmowie przez komunikator internetowy. Dwa miesiące później lekarz ten stracił pracę.

Do sprawy odniósł się na portalu X prezydent Trzaskowski, pisząc, że codziennie otrzymuje setki wiadomości z różnych źródeł i nie jest w stanie zapoznać się z każdą z nich, a prywatna wiadomość nie stanowi formalnego kanału zgłaszania nieprawidłowości w miejskiej instytucji. Zaapelował, że w przypadku wiedzy o możliwym naruszeniu prawa lub poważnych nieprawidłowościach należy korzystać z oficjalnych procedur i zgłoszeń. Dodał również, że z jego wiedzy wynika, iż szpital pozostaje w poważnym sporze prawnym z byłym ordynatorem.

Czytaj też: Sygnalista alarmował prezydenta Warszawy? Żurek zapowiada śledztwo

Takimi sprawami przegrywa się wybory

Jak napisała na platformie X Dominika Długosz, takimi sprawami przegrywa się wybory. I trudno nie przyznać jej racji. Owszem, pamiętamy choćby akcję „Tłuste koty” Polskiego Stronnictwa Ludowego z czasów rządów Prawa i Sprawiedliwości , czyli grafiki z kosmicznymi pensjami osób powiązanych z obozem władzy, zatrudnianych w spółkach Skarbu Państwa. Temat elektryzował opinię publiczną, budził emocje, ale w praktyce dla większości obywateli pozostawał czymś odległym, światem, z którym na co dzień nikt nie miał bezpośredniego kontaktu.

Inaczej jest ze służbą zdrowia, bo tu każdy z nas, prędzej czy później, zderza się z systemem osobiście. Niezależnie od tego, czy chodzi o nas samych, czy o rodziców, dziadków, dzieci czy bliskich. I wtedy, jako pacjenci, jesteśmy skazani na wielogodzinne oczekiwanie na SOR-ze, warunki dalekie od komfortu, a często także poczucie, że pacjent jest raczej przeszkodą niż podmiotem. W tym samym czasie politycy korzystają z przestronnego „saloniku VIP”, którego zdjęcia krążą w sieci.

Do tego dochodzą liczby. Mimo nieustannego dosypywania pieniędzy do systemu, ochrona zdrowia wciąż działa na granicy wydolności, a tymczasem w wielu szpitalach wynagrodzenia personelu medycznego pochłaniają znaczną część, jeśli nie większość budżetu, a niedobory kadrowe pozostają stałym problemem.

Lekarzy wciąż jest za mało. W dużych miastach system jakoś się spina, ale poza nimi szpitale konkurują o specjalistów, oferując stawki, które – według rozmów kuluarowych – sięgają nawet stu, dwustu, a czasem trzystu tysięcy złotych miesięcznie.

I tu wkracza cała na biało opozycja, która, to oczywiście jej wilcze prawo, natychmiast zaczęła wykorzystywać sprawę politycznie . I o ile Konfederacja nigdy jeszcze nie rządziła i nie miała jak wprowadzać swoich rozwiązań, o tyle Prawo i Sprawiedliwość rządziło przez osiem lat. Także w trakcie pandemii COVID-19, kiedy ochrona zdrowia była szczególnie potrzebna, ale jednocześnie dochodziło do nadużyć i przeciążenia systemu.

Żadne z cudownych rozwiązań, o których dziś mówią politycy PiS, nie zostało wówczas wprowadzone w życie, mimo większości sejmowej i prezydenta wywodzącego się z tego samego obozu. W pamięci pozostaje choćby specjalne traktowanie prezesa Jarosława Kaczyńskiego w szpitalu na Szaserów czy sprawa męża byłej marszałek Sejmu Elżbiety Witek. Nie chodzi przy tym o to, by tymi przykładami tłumaczyć sytuację w Szpitalu Południowym, ale raczej, by pokazać szerszy kontekst i polityczną hipokryzję. W przestrzeni publicznej szybko pojawiło się bowiem swoiste polowanie na czarownice i poszukiwanie, który z polityków Koalicji 15 października korzystał z VIP sali w Szpitalu Południowym. Na jednym z banerów znalazła się Katarzyna Piekarska, posłanka Koalicji Obywatelskiej, która chorowała na nowotwór, choć sama nie korzystała z tego szpitala.

Wykorzystanie jej wizerunku w tym kontekście było po prostu obrzydliwe. Sama posłanka, wzburzona, próbowała w Sejmie porozmawiać na ten temat z przedstawicielami Prawa i Sprawiedliwości, jednak, jak relacjonowała mediom, została zlekceważona przez rzecznika partii Rafała Bochenka, który nie podjął z nią rozmowy. Posłanka poczuła się źle i zemdlała, konieczna była interwencja i pomoc medyczna.

To pokazuje, jak łatwo polityczna emocja może wymknąć się spod kontroli i jak daleko może prowadzić bezrefleksyjna nagonka. Jednocześnie trudno uznać za coś nagannego sytuację, w której politycy Koalicji Obywatelskiej korzystali ze Szpitala Południowego, o ile byli traktowani jak wszyscy inni pacjenci i nie korzystali z żadnej uprzywilejowanej ścieżki leczenia.

Obawę budzi jeszcze jeden wątek. W ostatnich miesiącach wielokrotnie dochodziło do aktów agresji wobec lekarzy, ratowników medycznych i personelu szpitali. Jeśli ta dyskusja, zamiast zmierzać w stronę naprawy niewydolnego systemu ochrony zdrowia, który nie jest efektem ostatnich lat, lecz wieloletnich zaniedbań wszystkich ekip i braku odwagi do trudnych decyzji, zamieni się w kolejną polityczną nagonkę, to takie incydenty mogą się powtarzać.

Czytaj też: Afera w szpitalu. Premier: Nie będzie zamieciona pod dywan