Odeszła wybitna artystka. Zmarła Stanisława Celińska. Aktorka i wokalistka miała 79 lat. Informację o śmierci aktorki przekazała na Facebooku Joanna Trzcińska. Informację tę potwierdził również menedżer artystki Maciej Muraszko.„Z wielką rozpaczą muszę Państwa poinformować, że dziś po południu odeszła Nasza Stasia. Mam wielką nadzieję, że spotkała się już z Bogiem, którego tak bardzo kochała” – czytamy w poście.Stanisława Celińska stworzyła pamiętne kreacje między innymi w takich produkcjach jak: „Nie ma róży bez ognia”, „Noce i dnie”, „Alternatywy 4”, „Panny z Wilka", czy „Fuks”.Na dużym ekranie debiutowała w 1970 r. u boku Daniela Olbrychskiego w filmie Andrzeja Wajdy „Krajobraz po bitwie”. Stworzyła także wiele ról na deskach warszawskich teatrów oraz w Teatrze Telewizji i Teatrze Polskiego Radia, między innymi w serialu „Matysiakowie”.Reżyserzy często powierzali jej role prostych, ale charakterystycznych kobiet. Grała m.in. kobietę czekającą w kolejce do cudotwórcy, piekarzową, bufetową w dyskotece, znachorkę, portierkę w Pałacu Kultury i Nauki oraz wiejską babę prowadzącą krowy. Te postaci, dzięki aktorskiemu kunsztowi Celińskiej, nabierały zawsze wyrazistego, jedynego w swoim rodzaju, charakteru.Stanisława Celińska urodziła się 29 kwietnia w 1947 roku w Warszawie. Wielokrotnie nagradzana między innymi I Nagrodą w kategorii Debiuty na festiwalu w Opolu w 1969 roku, Orłem – Polską Nagrodą Filmową, czy Wielką Nagrodą Festiwalu Dwa Teatry.W 1969 r. ukończyła studia na wydziale aktorskim warszawskiej PWST, gdzie kształciła się pod opieką Ryszardy Hanin. Jeszcze przed dyplomem zadebiutowała na deskach jako Aniela w sztuce Aleksandra Fredry „Wielki człowiek do małych interesów” w reżyserii Jerzego Kreczmara w warszawskim Teatrze Współczesnym (premiera 21 grudnia 1968), do którego wkrótce została zaangażowana przez Erwina Axera. Niemal równocześnie zaczęła pracę jako aktorka filmowa i estradowa.Występowała na scenach wielu teatrów: Współczesnego (1969-1974, 1981-1983), Nowego (1983-1988), Dramatycznego (1989-1990), a także Teatru Nowego w Poznaniu (1990-1991), Studio (od 1995). Współpracowała z TR Warszawa i Teatrem Kwadrat. Była także autorką programów muzycznych i spektakli STS-u (teksty, muzyka, scenografia). Na teatralnych deskach grała m.in. u Erwina Axera, Jerzego Kreczmara, Tadeusza Łomnickiego, Bohdana Cybulskiego, Jerzego Grzegorzewskiego. Wystąpiła też w wielu spektaklach Teatru Telewizji.Stanisława Celińska pytana o swoje niespełnione marzenie zawodowe odpowiadała: „Moja świętej pamięci mama zawsze powtarzała, że byłabym fantastyczną, szekspirowską Julią. Zagrać Julię byłoby oczywiście bardzo przyjemnie. Z drugiej strony dostałam od Pana Boga w prezencie tyle fantastycznych ról, o których nawet nie myślałam, że mogą takimi być...”.