Kazimierz Górski – więcej niż trener

Szef FIFA Joseph Blatter podczas odsłonięcia tablicy upamiętniającej Kazimierza Górskiego (fot.PAP/Grzegorz Jakubowski)

Na budynku przy ulicy Madalińskiego 49/51 w Warszawie odsłonięto tablicę upamiętniającą nasłynniejszego mieszkańca tego domu, jednego z najlepszych polskich trenerów w historii – Kazimierza Górskiego. Na uroczystości obecny był prezydent FIFA Joseph Flatter.

Miałem okazję wielokrotnie spotykać się z Kazimierzem Górskim. A dziś jest dla mnie ogromnym zaszczytem i honorem uczestniczyć w odsłonięciu tablicy ku jego czci. Widnieje na niej słowo „trener”. On był nie tylko trenerem, twórcą wspaniałych sukcesów na igrzyskach olimpijskich w 1972 i 1976 roku i mistrzostwach świata w 1974, był także humanistą w świecie futbolu. Miał rzadki dar łączenia ludzi swoją siłą woli – powiedział prezydent FIFA Joseph Blatter.

Zasługi trenera podkreślał jego były podopieczny, członek drużyny Orły Górskiego, Lesław Ćmikiewicz. – Był wielkim autorytetem. Jesteśmy mu wdzięczni za jego dokonania. Brakuje nam takiego człowieka, który przywróciłby blask polskiej piłce, dawał nadzieję.

Tablicę z płaskorzeźbą wykonaną na podstawie zdjęcia syna Kazimierza Górskiego, Dariusza ufundowały władze dzielnicy Mokotów. Widnieje na niej napis: „W tym domu mieszkał w latach 1973-2006 Kazimierz Górski 1921-2006 legendarny trener, twórca niepowtarzalnej epoki w dziejach piłkarstwa polskiego, skromny człowiek, lwowiak”.

Z inicjatywą umieszczenia tablicy wystąpił przyjaciel Kazimierza Górskiego Józef Baryła. W uroczystości odsłonięcia tablicy uczestniczyła wnuczka Kazimierza Górskiego Berenika. Nie było natomiast syna Dariusza.

Obiecałem długo wcześniej mieszkańcom Dobrcza w województwie kujawsko-pomorskim, a zwłaszcza tamtejszej młodzieży, że właśnie w piątek wezmę udział w poświęceniu sztandaru dla miejscowego zespołu szkół noszących imię mojego ojca. Nie mogłem ich zawieść – powiedział PAP Dariusz Górski.

Trener Tysiąclecia

Kazimierz Górski był w latach 1970-1976 selekcjonerem piłkarskiej reprezentacji Polski, z którą zdobył złoty medal igrzysk olimpijskich w Monachium w 1972 r. oraz srebrny cztery lata później w Montrealu.

W mistrzostwach świata w Niemczech w 1974 r. jego podopieczni zajęli trzecie miejsce. Po zakończeniu pracy z drużyną narodową był trenerem kilku klubów greckich, m.in. Panathinaikosu Ateny.

W latach 1991-1995 sprawował funkcję prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej. W plebiscycie „Piłki Nożnej” uznany został za najlepszego polskiego trenera w XX wieku.

źródło:

Zobacz więcej