Francja. Zmarł pisarz, poeta, a także wieloletni korespondent PAP w Paryżu Ludwik Lewin

Miał 77 lat. 8 maja po długiej chorobie w wieku 77 la, zmarł wieloletni korespondent Polskiej Agencji Prasowej w Paryżu, dziennikarz, poeta, pisarz i dokumentalista Ludwik Lewin. Informację o jego śmierci przekazała żona zmarłego Małgorzata Lewin. Ludwik Lewin urodził się 12 sierpnia 1944 r. w Namanganie w sowieckim Uzbekistanie. Wraz z rodzicami przyjechał do Polski w 1946 r. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, studiował też reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi. W 1967 r. zamieszkał w Paryżu, po komunistycznej kampanii antysemickiej w 1968 r. został we Francji. W 1968 r. jako fotoreporter agencji Keystone relacjonował z Pragi inwazję wojsk ZSRR na Czechosłowację. Wrócił do tego miasta w styczniu 1969 r. po śmierci Jana Palacha, który podpalił się w proteście przeciwko sowieckiej inwazji. Pracował wówczas dla tygodnika „Life”. W latach 1969–85 pracował dla Radio France Internationale (francuskie radio dla zagranicy). W latach 1978–81 pracował dla francuskiego miesięcznika „Strategies” . Między 1986 a 1990 r. był dziennikarzem polskiej sekcji BBC, a później przez 15 lat – jej paryskim korespondentem. #wieszwiecej Polub nas Pracował także jako korespondent „Życia Warszawy”, „Gazety Wyborczej” i Polskiej Agencji Prasowej. Był korespondentem wojennym w Izraelu podczas I wojny w Zatoce i w Jugosławii (w sierpniu 1991 i w grudniu 1992 r.).Publikował swoje teksty również w prasie francuskiej, m.in. w dziennikach „Le Monde” i „Le Progres” oraz we francusko–żydowskim miesięczniku „Passages”. Pisał dla polskiej prasy emigracyjnej, m.in. wydawanego w Paryża miesięcznika „Kontakt”. Pisząc dla PAP, Lewin regularnie informował czytelników w Polsce o wydarzeniach politycznych i społecznych we Francji. Specjalizował się w wywiadach z francuskimi intelektualistami. Wśród jego rozmówców byli m.in.: Chantal Delsol, Alain Finkielkraut, Michel Wieviorka, Paul Thibaud, Frederic Encel i Dominique Moisi. Opublikował kilka książek i tomików poezji, m.in.: „Kiedy rano jadę osiemnastką”, „Syzyf i ska”, „Ucieczka z Egiptu”, „Podróż po Stołach Francji”, „Paryż za dwa Ludwiki” (wraz z Ludwikiem Stommą). W 2005 roku Telewizja Polonia przygotowała wyreżyserowany przez Krzysztofa Kownasa film dokumentalny o Ludwiku Lewinie „Moje światy”. „Potrafił jak niewielu uchwycić rdzeń natury ludzkiej” – Wielki żal, wielka strata. Ludwik Lewin miał niezwykłą umiejętność wydobywania ze strumienia zmieniających się faktów niezmiennych procesów historycznych – wspomina szef działu zagranicznego PAP Tomasz Jarosz.– Potrafił, jak dziś już niewielu, uchwycić rdzeń natury ludzkiej, która choć poddana czasowi, ma pewne stałe cechy – wskazuje Jarosz. – Gdy wybuchła epidemia koronawirusa, a przyzwyczajony do oświeceniowej przewidywalności świat stanął na głowie, to redaktor Lewin przygotowywał dla PAP wywiady ze światowej sławy filozofami, którzy poddawali ocenie społeczne reakcje na ten element nieprzewidalności, jaki przyniósł koronawirus. Rozmowy z Ludwikiem Lewinem to była dla mnie prawdziwa uczta intelektualna – dodaje. Uroczystości pogrzebowe według tradycji żydowskiej odbędą się w piątek o godz. 14.30 na cmentarzu w Pantin na północ od Paryża.