RAPORT

Imigranci na granicy z Białorusią

Polscy naukowcy pracują nad modułową protezą dłoni

Wynalazek może pomóc wielu osobom (fot. PW)
Wynalazek może pomóc wielu osobom (fot. PW)

Każdego roku na świecie około 185 tys. osób poddawanych jest amputacji. Szacuje się, że do 2050 r. ta liczba podwoi się. Zespół z Politechniki Warszawskiej pracuje nad uniwersalną i tanią protezą dłoni, której elementy byłyby wymienne i mogły „rosnąć” wraz z użytkownikiem – informuje uczelnia.

Droga z recyklingu. Polscy naukowcy pracują nad ekolepiszczem

W ramach projektu prowadzonego z firmą Lotos Asfalt Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej opracowuje technologię lepiszcza...

zobacz więcej

Na pomysł stworzenia modułowej protezy dłoni wpadła Ewelina Drelich, absolwentka studiów inżynierskich na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa, a obecnie studentka Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych. Skąd inspiracja?

– Od dziecka marzyłam, żeby zostać lekarzem. Niestety bardzo boję się krwi. Uznałam, że nie jest to dobry pomysł, ponieważ za każdym razem będę mdleć przy pacjencie – tłumaczy.

Studentka znalazła jednak sposób, by pomagać ludziom. Podjęła studia na Wydziale MEiL na kierunku automatyka i robotyka, specjalność biomechanika i biorobotyka.

Poszukując tematu do pracy inżynierskiej, myślała o wykonaniu małego humanoidalnego robota. Okazało się to jednak zbyt dużym projektem. Zdecydowała się zatem zająć jego częścią – ręką.

Stwierdziłam, że stworzenie protezy dłoni będzie świetną alternatywą. Dzięki temu mogę pomóc ludziom z realnym problemem – amputacją dłoni, łącząc to z moim zamiłowaniem do techniki – mówi.

Głównym celem pracy było stworzenie bazy mechanizmu protezy, która w przyszłości mogłaby zostać zastosowana do budowy protezy „uniwersalnej”, tj. mogącej w sposób tani, poprzez wymianę odpowiednich elementów szkieletowych, „rosnąć” wraz z człowiekiem. Jednym z głównych założeń konstrukcyjnych była również „zamkniętość” mechanizmu protetycznego, czyli umieszczenie wszystkich mechanizmów wewnątrz obudowy.

Drony nad polami. Polscy naukowcy przedstawili projekt

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu wraz z Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu i firmą POLDRONE Sp. z o.o z Gniezna będą realizować...

zobacz więcej

– Przygotowując się wcześniej do pracy przejściowej, w ramach której wykonywałam biologiczny model dłoni, zapoznałam się z literaturą i badaniami dotyczącymi dłoni, jej ruchów, protezami. Natrafiłam na taki problem, że dzieci dostają na początku tylko protezy estetyczne, które zapewniają im jedynie podstawowe chwyty. Są one bardzo małe i dlatego trudno jest dostosować wielkość bardziej zaawansowanej protezy do dziecka, aby była odpowiednio lekka i wszystko dobrze działało – tłumaczy Drelich.

Mechanizm


Studentka stwierdziła wówczas, że chciałaby stworzyć protezę dla małych dzieci, która jest w możliwie największym stopniu funkcjonalna, a cały mechanizm byłby zamknięty w dłoni. Większość protez jest bowiem przeznaczona dla osób, które mają amputację dużo wyżej, czyli z wyłuszczeniem w stanie łokciowym lub przed nim. Mechanizm jest zawarty głównie w części przedramiennej.

– Dodatkowo chciałam umożliwić zakup takiej protezy jak największemu gronu odbiorców, stąd pomysł, by była ona modułowa. Wiadomo, że dziecko rośnie, więc jego proteza potrzebuje przebudowy. Aby nie kupować nowej, można wymieniać tylko te najważniejsze części – modułowe, szkieletowe. Cały mechanizm, który będzie zużywał się dużo wolniej, pozostanie ten sam, co zmniejszy koszty protezy – wyjaśnia.

Swój pomysł Ewelina Drelich kontynuuje w ramach pracy magisterskiej na kierunku inżynieria biomedyczna na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych.

– Zaproponowałam ten temat mojej promotorce, prof. Monice Kwacz z Wydziału Mechatroniki. Stwierdziła, że jest to świetny pomysł. Pracujemy nad nim w ramach projektu „Antropomorficzna proteza dłoni – budowa i badanie funkcjonowania prototypu kciuka”. Jego kierownikiem jest dr inż. Witold Rządkowski z Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa, który był również opiekunem mojej pracy inżynierskiej – mówi Drelich.

Zagadka dewońskich koralowców rozwiązana. Sukces polskich badaczy

Międzynarodowy zespół naukowców kierowany przez Polaków przeanalizował doskonale zachowane szkielety koralowców Oligophylloides pochodzące z...

zobacz więcej

– W tej chwili pracujemy nad protezą kciuka. To jeden z najbardziej zaawansowanych palców, jeżeli chodzi o protezę dłoni i wymaga najwięcej pracy – wyjaśnia dr inż. Witold Rządkowski.

– To jest palec, którego tak naprawdę nie da się zastąpić. Bez każdego z pozostałych da się funkcjonować właściwie w niezmieniony sposób, a bez kciuka nie – dodaje.

Zmieniona została koncepcja ruchu. Na początku sprężyny w przegubach miały zapewniać zamknięcie się dłoni. Teraz to silniczki będą naciągać dłoń, a sprężyny będą ją prostować. Pozwoli to zachować większą antropomorficzność dłoni.

Twoje INFO - kontakt z TVP INFO
W ramach pracy inżynierskiej studentki powstał wyjściowy model komputerowy dłoni. Teraz zespół pracuje nad projektem rzeczywistym – na razie w formie wydruków w technologii FDM (Fused Deposition Modeling) – metoda druku 3D polegająca na nanoszeniu termoplastycznego materiału warstwa po warstwie, a także druku żywicą.

Aplikacja mobilna TVP INFO na urządzenia mobilne Aplikacja mobilna TVP INFO na urządzenia mobilne
źródło:
Zobacz więcej