SERWIS

Igrzyska Olimpijskie Tokio 2020

Parentyfikacja jest niebezpieczna dla rozwoju dziecka. Psycholog wyjaśnia, co to takiego

Na pewnym etapie rozwojowym dzieci identyfikują się z rodzicami (fot. Shutterstock/carballo)
Na pewnym etapie rozwojowym dzieci identyfikują się z rodzicami (fot. Shutterstock/carballo)

Już od pierwszego dnia życia dziecka fizyczna bliskość i troska rodziców ma ogromny wpływ na jego rozwój. – Najbardziej znaczące, trwałe nawyki będą zbudowane w oparciu o relacje z osobami, z którymi dzieci spędzają najwięcej czasu – tłumaczy portalowi tvp.info Marcin Kuszyński, psycholog dzieci i młodzieży. Niestety zdarza się, że dzieciństwo nie kojarzy się z przyjemnymi doświadczeniami, a młodzi ludzie muszą zmagać się z nieadekwatnymi do ich wieku problemami.

Policyjni kontrterroryści w akcji. Przed szpitalem dziecięcym [WIDEO]

Mają za sobą wiele akcji, ale taka to dla nich nowość. W Dniu Dziecka kontrterroryści odwiedzili Dziecięcy Szpital Kliniczny im. Polikarpa...

zobacz więcej

– W psychologii był czas, kiedy funkcjonowanie człowieka porównywano do komputera. Rodzice stanowią główny system operacyjny dziecka, ich rolą w trakcie rozwoju jest wybranie odpowiednich płyt, które w danym czasie zostaną zainstalowane. Pewne płyty należy instalować, pewnych nie. W pewnym momencie dzieci już same zostają swoimi własnymi informatykami. Do momentu osiągnięcia przez dziecko dojrzałości jego rodzic jest specjalistą od tego jedynego, niepowtarzalnego systemu komputerowego – jest pierwszym informatykiem – komentuje Marcin Kuszyński.

Choć nie istnieje żadna złota recepta na to, jak być idealnym rodzicem, warto wiedzieć, jakie zachowania mają najkorzystniejszy wpływ na najmłodszych. Ważne jest, aby rodzice posiadali autorytet moralny, przejawiający się w ich w określonych postawach. Równie istotna w wychowaniu dziecka jest akceptacja. Niezależnie od jego wad, zalet, umiejętności lub ich braku. Właśnie ta akceptacja daje dziecku pełne poczucie szczęścia i bezpieczeństwa. Malec powinien mieć także właściwą dla swojego wieku swobodę, dzięki której buduje świadomą więź i zwiększa poziom zaufania w relacji z rodzicem.

Są zabijane, okaleczane i wykorzystywane seksualnie. Wojna niszczy dzieci

Dzieci stanowią znaczącą część ofiar cywilnych w konfliktach zbrojnych na całym świecie. Oprócz tego, że tysiące nieletnich ginie i jest trwale...

zobacz więcej

Choroba psychiczna rodziców


Współczesne badania pokazują, że występowanie zaburzeń afektywnych u dzieci rodziców z taką przypadłością jest 2,6 raza większe niż u dzieci rodziców bez tego zaburzenia. Wynika to nie tylko ze zwiększonego ryzyka genetycznego, ale także z patologicznych reakcji i zachowań rodziców. Wówczas zaburzona zostaje zdolność okazywania dziecku uczuć i wspierania go.

– Wracając do metafory z komputerem, choroba psychiczna może symbolizować baterię w komputerze rodzica, która jest niezbędna do właściwego funkcjonowania jego systemu. Do tego dużego komputera jest podpięty mały komputer i jest to jedyne jego źródło zasilania. Sytuacja choroby psychicznej może być stresogenna i prowadzić do zbyt szybkiego i częstego rozładowania baterii dużego komputera. Nie wpływa to dobrze na działanie systemu zarówno rodzica jak i dziecka. Odpowiednie zadbanie o baterie i wgranie odpowiednich aktualizacji może przynieść wiele korzyści. Sytuacja choroby psychicznej w rodzinie może być źródłem wielu pozytywnych doświadczeń – wyjaśnia specjalista.

Istnieje wiele czynników, które zmniejszają ryzyko zachorowania dzieci. Niezbędna jest ich wiedza o chorobie i tolerancja pewnych zachowań rodziców. Stabilność emocjonalna, poczucie bycia kochanym, silna więź ze zdrowym rodzicem są równie ważnymi elementami. Dziecko powinno otaczać się gronem prawdziwych przyjaciół, posiadać własne zainteresowania oraz mieć stały dostęp do specjalistów. Ważne jest to, aby dzieci mogły traktować siebie jako część programu leczenia rodziców.

Czym jest parentyfikacja?


Niepokojące jest to, że coraz częściej spotykamy się ze zjawiskiem parentyfikacji. Występuje ono wówczas, gdy odwracają się role i dziecko zaczyna opiekować się rodzicem, czuje się za nie odpowiedzialne. Często pełni rolę powiernika, opiekuna, sekretarki czy terapeuty.

– Trudno odnieść się konkretnych badań z obszaru parentyfikacji, natomiast logika podpowiada, że będzie to naturalna kolej rzeczy związana ze zmianami zachodzącymi w naszej rzeczywistości. Głównym aspektem będzie tutaj świadomość rodzicielska i wyznaczanie konkretnych granic dziecku, aby pozostało ono w roli dziecka i w żadnej innej. Na temat funkcjonowania dzieci, które weszły w inne role niż te, w których pozostać powinni, badania już są, i jednoznacznie świadczą one o tym, iż taka sytuacja nie sprzyja rozwojowi dziecka – odpowiada psycholog.

źródło:
Zobacz więcej