RAPORT

KORONAWIRUS: MAPY, STATYSTYKI, PORADY

Zmarł prof. Franciszek Kokot, nestor śląskich lekarzy i współtwórca polskiej nefrologii

Śląski Uniwersytet Medyczny poinformował, 24 bm. o śmierci profesora Kokota (fot. PAP/Łukasz Szostek)
Śląski Uniwersytet Medyczny poinformował, 24 bm. o śmierci profesora Kokota (fot. PAP/Łukasz Szostek)

W niedzielę zmarł prof. Franciszek Kokot, nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog. W listopadzie skończyłby 92 lata. Odszedł jeden z największych, to niepowetowana strata, podkreślają przedstawiciele śląskiego środowiska medycznego.

Kobieta zmarła po urodzeniu martwego wcześniaka. Lekarz z aktem oskarżenia

zobacz więcej

Prof. Kokot był zaliczany do grona najwybitniejszych specjalistów z zakresu chorób wewnętrznych. Światową sławę przyniosły mu badania nad określeniem czynności układu wewnątrzwydzielniczego w ostrej i przewlekłej mocznicy, nadciśnieniu, kamicy nerkowej oraz u chorych po przeszczepie nerki.

Rozgłos zdobyły także pionierskie prace prof. Kokota nad wdrażaniem nowych metod diagnostycznych z wykorzystaniem radioimmunologii i enzymologii.

Absolwent Śląskiej Akademii Medycznej



Jak podaje SUM, w swej długoletniej praktyce lekarskiej prof. Kokot spotkał się z ponad 70 tys. chorych. Przez 25 lat kierował stworzoną przez siebie Kliniką Nefrologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego. Zorganizował kilkanaście ośrodków dializoterapii. Ma na swoim koncie ponad tysiąc publikacji naukowych.

Był członkiem honorowym 14 zagranicznych towarzystw nefrologicznych; doktorem honoris causa 10 uczelni medycznych; promotorem 80 doktoratów, opiekunem 20 habilitacji. Dziewięciu podopiecznych prof. Kokota uzyskało tytuł profesora. Franciszek Kokot urodził się 24 listopada 1929 r. w Oleśnie. W 1948 r. należał do pierwszego rocznika studentów rozpoczynających naukę na otwartej wtedy Śląskiej Akademii Medycznej. Studia ukończył w 1953 r. W 1957 r. otrzymał stopień doktora medycyny.

Pracę habilitacyjną obronił w 1962 r.
Tytuł naukowy i stanowisko profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1969 r., nominację na profesora zwyczajnego w 1982 r. Od 1949 r. był związany zawodowo z macierzystą uczelnią, w której pracę rozpoczął jeszcze w czasie studiów. Przez pewien czas był też jej rektorem.

Zobacz także: Tragedia na kuligu. 15-latka nie żyje

źródło:

Zobacz więcej