RAPORT

KORONAWIRUS: MAPY, STATYSTYKI, PORADY

oglądaj online

Debata Trump-Biden

Tak wyglądał średniowieczny port w Pucku [WIDEO]

Port w Pucku uznawany jest za jeden z najstarszych na obecnych ziemiach Polski (fot. MP)

W średniowiecznym w Pucku istniał nie jeden, a trzy porty, które działały kolejno od X do XIV w. – ustalili naukowcy z Centrum Archeologii Podwodnej UMK w Toruniu. Eksperci przygotowali filmową animację portu, który istniał za panowania Bolesława Krzywoustego.

Powstaje wirtualna rekonstrukcja średniowiecznego portu z Pucka

Trwają pracę nad wirtualną rekonstrukcją jednego z najstarszych portów na ziemiach Polski, który znajdował się w Pucku (Pomorskie). W 2020 r. każdy...

zobacz więcej

Port w Pucku uznawany jest za jeden z najstarszych na obecnych ziemiach Polski. Naukowcy uważają, że prawdopodobnie wzniosły go i wykorzystywały wczesnośredniowieczne plemiona słowiańskie, pozostające w kontakcie z mieszkańcami Skandynawii. Pierwsze ślady działalności morskiej w tym miejscu sięgają jednak pradziejów.

Relikty portu odkryto ponad 40 lat temu na dnie Zatoki Puckiej. Dopiero teraz naukowcy, dzięki zastosowaniu szerokiego wachlarza metod, poznali jego dzieje.

– Okazało się, że tak naprawdę mamy do czynienia nie z jednym portem, ale z trzema, które istniały na przestrzeni dziejów Pucka – opowiada PAP prof. Andrzej Pydyn z Centrum Archeologii Podwodnej UMK w Toruniu. Naukowiec jest szefem projektu „Virtual Arch", którego celem jest wykonanie kompleksowej dokumentacji reliktów portu i jego wizualizacji ze środków unijnego programu Interreg Central Europe. Partnerem tego przedsięwzięcia jest miasto Puck.

W ocenie naukowca głównym zadaniem portów było utrzymywanie kontaktów z ludami zamieszkującymi Skandynawię. – Być może na łodziach transportowano na północ niewolników. Państwo piastowskie zbudowało swoją potęgę m.in. na handlu ludźmi – dodaje archeolog. W obrębie portów znaleziono też dużo fragmentów naczyń ceramicznych typowych dla ludów słowiańskich. – Nie wiemy jednak, co w nich przechowywano i transportowano – podkreśla naukowiec.

Archeolodzy odkryli unikatową średniowieczną pisankę z motywem krzyży

Średniowieczną glinianą pisankę-grzechotkę wielkości kurzego jajka odkryli przypadkowo archeolodzy na jednej z wysp na Pojezierzu Myśliborskim w...

zobacz więcej

Pierwszy z portów funkcjonował w czasach Mieszka I w X wieku. Zachowały się po nim: konstrukcje nabrzeża, pomosty, ale także wrak. Archeolodzy nie są w stanie jednoznacznie ustalić, do kogo należała zatopiona jednostka – elementy konstrukcyjne mają cechy zarówno słowiańskie, jak i wikińskie.

Następnie na wschód od pierwszego portu, w XII wieku – w okresie panowania Bolesława Krzywoustego, stworzono kolejne konstrukcje portowe. Niestety ich relikty zostały częściowo zniszczone w XX w. W ramach projektu powstała cyfrowa wizualizacja portu z tego okresu.

Uzyskanie takiego obrazu było możliwe dzięki połączeniu danych archiwalnych, pochodzących z dawnych wykopalisk, i dodatkowych badań podwodnych, wykonanych z użyciem sond i innych urządzeń pomiarowych.

Dwunastowieczny port był w zarysie owalny i zbudowany na wypłyceniu morskim – był z każdej strony oblany wodą, a na ląd prowadziły z niego mosty lub groble. Zajmował powierzchnię dwóch hektarów. Jego wały wykonano w postaci konstrukcji skrzyniowych. Miejsce pełniło również funkcję osady – żeglarze mogli tam nocować i mieszkać. – Z tego okresu w rejonie Pucka nie znamy żadnej innej osady, więc wydaje się to wysoce prawdopodobne – dodaje prof. Pydyn.



Najbliżej ujścia rzeki Płutnicy zachowały się relikty konstrukcji datowane przez naukowców na XIII/XIV wiek. Była to stacja rybacka, nadana klasztorowi w Oliwie przez księcia Mściwoja II. Tuż obok niej leżą dwa wraki. Są to pozostałości słowiańskich łodzi z okresu późnego średniowiecza.

Wczesnośredniowieczny port w Pucku został ostatecznie opuszczony i zalany po 4 wiekach istnienia przez stale podnoszące się wody Bałtyku. Jak wyjaśnia prof. Pydyn, nie było to wydarzenie jednorazowe, ale długotrwały proces. W 1348 roku Puck uzyskał prawa miejskie i ulokowano go w miejscu obecnego rynku.

źródło:

Zobacz więcej