Uniewinnienie kardiochirurga. Miał zarzut nieumyślnego doprowadzenia do śmierci

W 2006 roku kardiochirurg operował Floriana M. Pacjent operację przeżył, ale cztery dni po jej przeprowadzeniu jego stan się pogorszył (fot. Shutterstock/Africa Studio)

W czwartek Sąd Najwyższy uniewinnił kardiochirurga Mirosław G. od zarzutu nieumyślnego doprowadzenia do śmierci pacjenta. Pełnomocnik rodziny zmarłego zapowiedział, że będzie rozważał złożenie skargi do Izby Nadzwyczajnej Sądu Najwyższego.

Są wyniki sekcji zwłok 39-letniego lekarza, który zmarł na dyżurze w szpitalu

Są wyniki sekcji zwłok 39-letniego lekarza, którego martwego w niedzielę nad ranem w dyżurce lekarskiej znaleźli pracownicy pleszewskiego szpitala....

zobacz więcej

Sąd Najwyższy argumentował, że uniewinnienie ma dwie postawy. Pierwsza „to brak odpowiedniego materiału dowodowego, z którego można byłoby wnosić o obowiązku podjęcia tego zachowania, które było w akcie oskarżenia”, a druga to brak możliwości ustalenia powiązania pomiędzy zaniechaniem działań przez Mirosława G. a śmiercią pacjenta.

Dr Mirosław G. – były ordynator kardiochirurgii szpitala MSWiA w Warszawie od początku nie przyznawał się do winy. W 2006 roku w klinice operował Floriana M. Pacjent operację przeżył, ale cztery dni po jej przeprowadzeniu jego stan się pogorszył. Wówczas personel szpitala odkrył, że w jego sercu został gazik, używany podczas operacji. Zdaniem prokuratury zawiadomiony o tym dr G. miał nie zareagować w porę i za późno zdecydować o ponownym operowaniu M. Niedługo potem Florian M. zmarł.

Według prokuratury Mirosław G. miał wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi „nie zastosować procedury, która mogłaby odkryć lub wykluczyć obecność ciała obcego u pacjenta”, zaś pozostawienie tego przedmiotu miało „doprowadzić do skutku w postaci śmierci pacjenta”.

Sąd Najwyższy podkreślił m.in., że zarzut wymagał udowodnienia, że na oskarżonym ciążył obowiązek zarządzenia badania, mającego potwierdzić lub wykluczyć zostawienie ciała obcego w organizmie, o którym mowa w akcie oskarżenia.

Początkowo – w 2007 r. – prokuratura postawiła G. w sprawie Floriana M. zarzut zabójstwa pacjenta z zamiarem ewentualnym (czyli, że co najmniej godził się na jego śmierć). Pod tym m.in. zarzutem lekarz, zatrzymany w szpitalu w lutym 2007 r. przez CBA, został aresztowany na kilka miesięcy. Potem areszt uchylono. Zarzut zabójstwa prokuratura zmieniła na nieumyślne doprowadzenie M. do śmierci.

W maju 2017 roku Sąd Rejonowy Warszawa-Mokotów po trwającym od 2012 r. procesie uniewinnił Mirosława G. od zarzutu doprowadzenia do śmierci pacjenta oraz umorzył wątek popełnienia przez niego błędu medycznego – chodzi o zarzut „nieusunięcia ciała obcego z komory serca” przez co G. „miał narazić pacjenta na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia”.

Ekspert: Potrzebny „cennik” odszkodowań za błędy lekarskie

Ministerialny zespół do wypracowania praw i obowiązków pacjenta rekomenduje szefowi resortu zdrowia wprowadzenie stawek odszkodowawczych...

zobacz więcej

W listopadzie 2017 roku Sąd Okręgowy w Warszawie utrzymał wyrok w części uniewinniającej. Uchylił zaś umorzenie zarzutu błędu medycznego i stworzenia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia F. – ten wątek sprawy wrócił do Sądu Rejonowego.

Prokuratura i pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych złożyli kasację do Sądu Najwyższego od wyroku uniewinniającego. W czwartek SN oddalił ją jako bezzasadną i uniewinnił Mirosława G. Zasądził też od oskarżycieli posiłkowych oraz Skarbu Państwa na rzecz Mirosława G. zwrot kosztów sądowych.

– Pan dr G, któremu przez tyle lat zarzucano to, że miał spowodować śmierć pacjenta, nie spowodował jej. Nie był nawet odpowiedzialny w sensie prawnym za leczenie tego pacjenta. Odpowiedzialność spoczywała na innych osobach. Gdyby oskarżyciele wzięli tą kwestię na samym początku pod uwagę, myślę, że w ogóle do tej sprawy, by nie doszło – mówiła po ogłoszeniu wyroku obrońca Mirosława G. mec. Beata Czechowicz.

Dodała też, że rola Mirosława G. sprowadzała się do tego, że zoperował pacjenta, natomiast opieka na oddziale intensywnej terapii należała do innych lekarzy i to na nich spoczywał ciężar prawny odpowiedzialności za to, żeby żaden negatywny skutek w życiu i zdrowiu pacjenta nie nastąpił.

– To nie oznacza, że ci lekarze ponoszą jakąkolwiek odpowiedzialność, ponieważ pacjent według statystyk medycznych mógł umrzeć, także wówczas, gdyby w jego ciele nie został gazik i gdyby operacja z punktu technicznego została przeprowadzona idealnie. To była po prostu osoba bardzo chora – zaznaczyła prawniczka w czwartek, rozmowie z PAP.

Mija 10 lat od śmierci prof. Zbigniewa Religi

10 lat temu, 8 marca 2009 r., zmarł profesor Zbigniew Religa, kardiochirurg, który dokonał pierwszego udanego przeszczepu serca w Polsce. Był...

zobacz więcej

Wyrok Sądu Najwyższego skomentował także pełnomocnik rodziny zmarłego. Adwokat Rafał Rogalski powiedział, że czuje się „zawiedziony”, a wyrok jego zdaniem jest „niesprawiedliwy”. – Po 12 latach postępowania i zgromadzenia istotnych dowodów oraz opinii wskazujących na wyraźny związek przyczynowo skutkowy, pomiędzy pozostawieniem gazy w sercu, a śmiercią pacjenta, okazuje się, że Mirosław G. jest niewinny – mówił po ogłoszeniu wyroku SN.

Zapowiedział też, że będzie rozważał złożenie skargi nadzwyczajnej do Izby Nadzwyczajnej Sądu Najwyższego.

W tej sprawie przed sądem stanęła też instrumentariuszka. Jej proces zakończył się kilka lat temu warunkowym umorzeniem sprawy na okres jednego roku próby. W trakcie tamtego procesu oskarżyciele posiłkowi wskazywali, że kobieta próbowała naprawić błąd i to ona poinformowała przełożonych o zagrożeniu.

Wciąż trwa inny proces Mirosława G. dotyczący przyjmowania kopert z pieniędzmi od pacjentów (za część czynów został już skazany na więzienie w zawieszeniu).

źródło:

Zobacz więcej