Wirtualnie o Gułagu

Antanas Seikalis (fot.http://museum.gulagmemories.eu/pl/media/seikalis-4)

– Około południa, mimo chłodu, wszystkim w obozie kazano zdjąć czapki. Grupa Polaków zdjęła je… i zaczęła z radości rzucać w górę – tak 5 marca 1953 roku, dzień śmierci Stalina, wspomina litewski więzień Gułagu Antanas Seikalis.

Opowieści 160 byłych więźniów obozów pracy w Związku Radzieckim, a także fotografie, fragmenty filmów i mapy gromadzi wirtualne muzeum Gułagu.

Krótkie relacje deportowanych o aresztowaniu, pobycie w obozach, a także o powrocie z zesłania i próbach uwolnienia się od koszmaru przeszłości mają być stopniowo zamieszczane na stronie w ciągu najbliższych miesięcy. Internetowe archiwum zrealizowano w czterech językach: po angielsku, francusku, rosyjsku i polsku.

Zbiór powstał staraniem francuskich instytucji naukowych oraz radia Radia France Internationale. Jest to pierwszy na szczeblu europejskim projekt o takiej skali.

Na internetowej stronie noszącej nazwę „Archiwa dźwiękowe – Europejska pamięć o Gułagu” m.in. dzięki pracy naukowców z paryskiego Centrum Badań nad Obszarem Rosji, Kaukazu i Europy Środkowej umieszczane są wspomnienia byłych więźniów łagrów, mieszkających obecnie w Rosji oraz w kilku krajach Europy.

Praca nad archiwum dźwiękowym trwała trzy lata. Wzięło w niej udział trzynastu badaczy z 15 państw Europy Zachodniej, Środkowo-Wschodniej, Rosji i Kazachstanu. Ze strony polskiej uczestniczyła w nim Agnieszka Niewiedział, doktorantka pracująca obecnie w CERCEC.

Przygotowując projekt, twórcy korzystali z doświadczeń warszawskiego Ośrodka KARTA, zajmującego się od wielu lat gromadzeniem świadectw z historii najnowszej.

Centrum Badań podaje, że w latach 1940-1949 zesłano na Syberię i do Azji Centralnej w sumie około miliona obywateli państw Europy Środkowej i Wschodniej, m.in. Ukrainy, Polski, państw bałtyckich, Rumunii i Węgier.

źródło:
Zobacz więcej