TK o zwrocie kosztów procesowych: przepis zgodny z konstytucją

Skarżący kwestionował wprowadzenie górnej granicy zwrotu kosztów dojazdów do sądu (fot. arch. PAP/Leszek Szymański)

Za zgodny z ustawą zasadniczą uznał Trybunał Konstytucyjny artykuł Kodeksu postępowania cywilnego dotyczący zasad zwrotu niezbędnych kosztów procesowych stronie wygrywającej postępowanie sądowe.

Julia Przyłębska: Z funkcjonowaniem TK nie ma żadnego problemu

„Trybunał rozpoznaje sprawy, sędziowie spotykają się na Zgromadzeniach Ogólnych. Z funkcjonowaniem Trybunału Konstytucyjnego nie ma żadnego...

zobacz więcej

Skarżący kwestionował wprowadzenie górnej granicy zwrotu kosztów przejazdów do sądu dla strony, która nie jest reprezentowana przez adwokata czy radcę prawnego. Sporny przepis miał – w jego ocenie – ograniczać konstytucyjne prawa do sądu.

Wtorkowe orzeczenie zapadło większością głosów. Przewodniczącym składu orzekającego był sędzia TK Michał Warciński, a sprawozdawcą sędzia TK Leon Kieres.

Sprawa dotyczyła zgodności art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 roku – Kodeks postępowania cywilnego z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP.

Sąd rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz skarżącego żądaną przez niego kwotę. Przyznał również skarżącemu zwrot kosztów postępowania w odpowiedniej kwocie, oddalił natomiast wniosek co do pozostałej żądanej przez skarżącego kwoty.

Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego zarobku nie może – jak podkreślił sąd rejonowy – przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu procesowego. Sąd okręgowy oddalił zażalenie, które skarżący wniósł na rozstrzygnięcie sądu rejonowego w zakresie kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącego kwestionowany przepis narusza konstytucyjną zasadę równości w ten sposób, że wprowadza – bez jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia – dla strony, która nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego, górną granicę zwrotu kosztów przejazdów do sądu, podczas gdy zwrot takich kosztów nie jest limitowany stronie, która w procesie cywilnym jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.


Skarżący utrzymywał, że art. 98 § 2 zdanie drugie Kodeksu postępowania cywilnego, wprowadzając górną granicę zwrotu kosztów przejazdów do sądu przysługujących stronie, która prowadzi proces osobiście lub przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, ogranicza konstytucyjne prawo do sądu.

W ocenie skarżącego kwestionowany przepis miał naruszać konstytucyjne zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz poprawnej legislacji, wprowadzając ograniczenie, którego treść nie może zostać zrekonstruowana w procesie wykładni. Nie istnieje bowiem żadne źródło informacji, na podstawie którego możliwe byłoby ustalenie, jaka jest wysokość wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu, przed którym toczy się proces.

Trybunał Konstytucyjny nie podzielił tych zastrzeżeń i uznał, że kwestionowany przez skarżącego przepis jest zgodny z konstytucją.

źródło:
Zobacz więcej