Nie żyje Józef Oleksy. Były premier zmarł po ciężkiej chorobie

W wieku 68 lat zmarł Józef Oleksy. Był premierem, marszałkiem sejmu, pełnił też funkcję przewodniczącego SLD.

„Potrafił dogadać się z każdym, od prawa do lewa”, „będzie nam go brakować”

– Był człowiekiem kompromisu, potrafił dogadać się z każdym, od prawa do lewa – powiedziała Aleksandra Jakubnowska, wspominając w TVP Info Józefa...

zobacz więcej

Józef Oleksy od kilku miesięcy wiedział, że jego stan się pogarsza. Tuż przed świętami Bożego Narodzenia polityk w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” mówił, że planuje swój pogrzeb. - Na moim pogrzebie ma nie być ckliwo. Sam nagram przemówienie. Bo co, wyjdzie mi ktoś i będzie pieprzył nieszczerze? - mówił były premier, zaznaczając, że pochówek ma być kościelny.

Józef Oleksy przebywał w warszawskim Centrum Onkologii przy ul. Roentgena 5. Jego żona Maria potwierdziła wczoraj, że trafił tam w ciężkim stanie.

teraz odtwarzane
Jan Ordyński o zmarłym Józefie Oleksym

Nałęcz o Oleksym: szedł przez życie dzielnie, do końca. Podkreślał potrzebę współdziałania

– Życie zaofiarowało Oleksemu najwyższe wzloty, ale też nie szczędziło mu upadków. Szedł przez to życie dzielnie, do końca – tak Józefa Oleksego...

zobacz więcej

Oleksy urodził się 22 czerwca 1946 roku w Nowym Sączu. Był absolwentem studiów na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, następnie doktorem nauk ekonomicznych.

W latach 1969-1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, później był jednym z założycieli powstałej na bazie PZPR Socjaldemokracji RP (m.in. zajmował funkcję przewodniczącego tego ugrupowania – od 28 stycznia 1996 do 6 grudnia 1997). W roku 1999 przystąpił do SLD.

W latach 1989–1991 sprawował mandat posła na Sejm kontraktowy z ramienia PZPR, następnie do 2005 posła na Sejm I, II, III i IV kadencji wybieranego z listy SLD w okręgu siedleckim.

W latach 1993–1995 pełnił funkcję marszałka Sejmu II kadencji. Od 7 marca 1995 do 7 lutego 1996 zajmował stanowisko premiera. Ustąpił po oskarżeniu go przez ministra spraw wewnętrznych Andrzeja Milczanowskiego (zasiadającego w rządzie z ramienia ówczesnego prezydenta Lecha Wałęsy) o działalność szpiegowską na rzecz Rosji pod pseudonimem „Olin”. Zarzuty te nie zostały potwierdzone – prokuratura umorzyła śledztwo w kwietniu 1996 roku, nie widząc podstaw do postawienia Oleksemu zarzutów.

Powrót do włądzy

Od stycznia do kwietnia 2004 zajmował stanowisko wicepremiera oraz ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Leszka Millera. Ponownie został wybrany na marszałka Sejmu IV kadencji 21 kwietnia 2004 po ustąpieniu Marka Borowskiego. Podał się do dymisji po niekorzystnym dla niego nieprawomocnym wyroku sądu lustracyjnego I instancji. 5 stycznia 2005 Sejm odwołał go z tej funkcji stosunkiem głosów 379 do 17 przy 48 wstrzymujących się.

Od maja do lipca 2004 był posłem do Parlamentu Europejskiego. W wyborach parlamentarnych w 2005 bezskutecznie kandydował do Senatu.

Od 29 czerwca 2003 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego SLD, a 18 grudnia 2004 na III kongresie partii został wybrany na jej przewodniczącego, zastępując Krzysztofa Janika. Zrezygnował z tej funkcji 21 maja 2005. Od 29 marca 2007 do 1 lutego 2010 był bezpartyjny. 21 stycznia 2012 został powołany na przewodniczącego rady programowej SLD, a 28 kwietnia 2012 na V kongresie SLD został wybrany na wiceprzewodniczącego ugrupowania.

źródło:
Zobacz więcej