Prof. Krzysztof Skubiszewski, pierwszy minister spraw zagranicznych III RP, nie żyje. Wybitny polski polityk i prawnik, szef dyplomacji w rządach Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego, Jana Olszewskiego i Hanny Suchockiej. Był członkiem Papieskiej Akademii Nauk Społecznych. Miał 83 lata.
Krzysztof Jan Skubiszewski urodził się 8 października 1926 roku w Poznaniu Ukończył Wydział Prawno-Ekonomiczny Uniwersytetu Poznańskiego i otrzymał nominację profesorską w dziedzinie prawa międzynarodowego. Odbył studia
uzupełniające w Europejskim Centrum Uniwersytetu w Nancy i Harvard University w Cambridge (USA).
Wykładał we Francji, USA, Wielkiej Brytanii u Szwajcarii. Jest autorem wielu prac naukowych i opracowań.
W latach 1981-1984 był członkiem Prymasowskiej Rady Społecznej a w
latach 1986-1989 Rady Konsultacyjnej przy przewodniczącym
Rady Państwa PRL.
Działał w „Solidarności” oraz Wielkopolskim Klubie Politycznym „Ład i Wolność”. 13 września 1989 r. został powołany na stanowisko ministra spraw zagranicznych w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Później funkcję szefa
polskiej dyplomacji pełnił w rządach Krzysztofa Bieleckiego oraz Hanny Suchockiej - do października 1993 r., pozostając politykiem bezpartyjnym.
Krzysztof Skubiszewski był autorem prężnej polityki na rzecz pojednania polsko-niemieckiego. To m. in. dzięki jego inicjatywie podpisano układ graniczny z Niemcami w 1990 r. a rok później został podpisany inny ważny
dokument, „Traktat polsko-niemiecki o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy”.
Krzysztof Skubiszewski położył także podwaliny pod powstanie Trójkąta Weimarskiego, czyli organizacji trzech państw europejskich: Niemiec, Francji i Polski, co znacznie wzmocniło pozycję Polski w Europie i
pomogło jej zbliżyć się do krajów Zachodnich.
Jego działalność na początku lat 90. była także wstępem do rozpoczęcia polskiej drogi do NATO i Unii Europejskiej. Krzysztof Skubiszewski został uhonorowany doktoratami honoris causa kilku uniwersytetów, kawalerem najwyższych odznaczeń polskich i międzynarodowych, wśród nich Orderu
Orła Białego i Krzyża Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.
Po odejściu ze stanowiska szefa polskiej dyplomacji został przewodniczącym US-Iran Claims Tribunal oraz sędzią ad hoc Międzynarodowego Trybunału
Sprawiedliwości w Hadze.
Od 2002 r. był członkiem Papieskiej Akademii Nauk Społecznych. Wspólnie z
Hansem-Dietrichem Genscherem otrzymał też prestiżową nagrodę ministrów spraw zagranicznych Polski i Niemiec, ustanowioną w 1993 r. W 2005 został uhonorowany polsko-niemiecką nagrodą Pomerania Nostra.
13 listopada 2009 r. w uznaniu wybitnych zasług dla polskiej służby
zagranicznej i dorobku naukowego na arenie międzynarodowej otrzymał Odznakę Honorową „Bene Merito”.