Przełom w sprawie Pyjasa?

„Kilku świadków, być może na skutek wyrzutów sumienia, po latach samo zdecydowało się zgłosić do prokuratora. Niektórzy nadal się boją wpływów ludzi dawnej SB” – mówi „Rzeczpospolitej” Ireneusz Kunert, prokurator z krakowskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, który od maja 2008 roku prowadzi piąte już śledztwo w tej sprawie.

Zdaniem śledczych, wśród przesłuchanych po raz pierwszy świadków wyjątkowo istotne są zeznania dwóch. Przekazali informacje, które – gdyby były znane w 1977 roku, zaraz po śmierci studenta polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego Stanisława Pyjasa – nawet ówczesnym komunistycznym prokuratorom utrudniłyby umorzenie postępowania. Jednak o ich szczegółach mówić nie chce. Zdradza tylko, że część nowo uzyskanych wiadomości przydaje się m.in. do weryfikacji wyjaśnień Lesława Maleszki, przed laty bliskiego kolegi krakowskiego studenta polonistyki, wieloletniego współpracownika SB.

„Jego wersja tego, kiedy dowiedział się o śmierci Pyjasa, jest sprzeczna z zeznaniami tych osób” – twierdzi Kunert. Zwrot w śledztwie mogą przynieść też rewelacje dopiero niedawno przesłuchanego dobrego kolegi Pyjasa, mieszkającego dziś w USA, Wojciecha Radomskiego. Okazuje się bowiem, że to on był jedną z ostatnich osób, które widziały opozycjonistę żywego –pisze „Rzeczpospolita”.

Prawdopodobnie nastąpił też przełom w prowadzonym przez IPN śledztwie w sprawie śmierci Stanisława Pyjasa – dowiedziała się gazeta. Jest to już piąte śledztwo w tej sprawie. Cztery poprzednie były po kolei umarzane.

Stanisław Pyjas, działający w opozycji student Uniwersytetu Jagiellońskiego, został znaleziony martwy w 1977 roku. Winnych jego śmierci nie odnaleziono, w latach 90. skazano tylko na kary więzienia dwóch byłych funkcjonariuszy MSW za utrudnianie śledztwa.