Muzyczny „Idiota” dla dorosłych

Kościelniak podczas wtorkowej konferencji prasowej opowiadał dziennikarzom, że w XIX-wiecznej powieści Dostojewskiego są wątki wciąż bardzo aktualne jak m.in. chciwość. – Mnie najbardziej interesowało, jak problemy przedstawione przez Dostojewskiego wiele lat temu funkcjonują w dzisiejszej rzeczywistości, bo wiem, że wciąż są aktualne – mówił Kościelniak.

Dlatego też Nastazja Filipowna to współczesna kobieta, która jest wulgarna, brutalna, bezwzględna, silna, ale i piękna, czuła, wrażliwa. –Szukałem aktorki, która zagra z jednej strony kobietę, o jakiej marzy każdy mężczyzna. Taka kobieta z rozkładówki: piękna i atrakcyjna. Z drugiej jednak strony jej siła i bezwzględność są tak porażające, że nie jest to kobieta, z którą mężczyzna chciałby się ożenić. To nie jest typ ciepłej żony – mówił Kościelniak. Przyznał, że w Filipownej, którą na zmianę będą grały Helena Sujecka i Magdalena Kumorek, chciał pokazać zderzenie dobra z brutalnością, wulgarności z delikatnością.

Z kolei Myszkin, który u Dostojewskiego jest człowiekiem powracającym na Wschód z Zachodu, u Kościelniaka jest idealistą z lat 80. – Dzisiaj – jak sądzę - wszyscy jesteśmy z Zachodu, więc o wiele ciekawsze wydało mi się inne spojrzenie. Pojawia się człowiek, który niesie w sobie coś na kształt szlachetnego ducha Polski z lat 80. Mieliśmy w sobie piękno, za którym dziś tęsknimy, bo gdzieś nam przepadło, zgubiliśmy je jak złoty róg. Naszymi idolami są dzisiaj postaci wulgarne, brzydkie i nieciekawe. Do takiej naszej rzeczywistości przybywa Myszkin, człowiek niezwykłego serca, wielkiej dobroci i szczerości – podkreślił. Księcia Myszkina zagra Jakub Lasota.

Muzykę do spektaklu przygotował Piotr Dziubek, wirtuoz akordeonista. Dziubkowi w spektaklu będzie towarzyszyć Jacek Berg. Obaj przez cały czas obecni na scenie, podobnie jak jeden z rekwizytów – bordowa lodówka. Kościelniak nie chciał jednak zdradzić, jaką rolę pełni w tym spektaklu lodówka i czemu stoi przez cały czas na scenie.

Teksty piosenek przygotował Rafał Dziwisz, który albo pisał całkiem nowe songi albo bardzo zbliżone do tekstu oryginalnego. – Czasem warto było oddać głos Dostojewskiemu, czasem dyskutować z nim, a czasem tylko tylko przybliżyć jego sens i emocje do roku 2009 – opowiadał reżyser.

Spektakl tylko dla widzów dorosłych.