Bob Dylan zbiera pochlebne recenzje. Tym razem artysta wzbudził podziw obrazami. W Duńskiej Galerii Narodowej amerykański bard pokazał blisko 40 płócien „Brazylijskiej serii”, a wraz z nimi twarz impulsywnego ekspresjonisty. Z pieśniarzem Dylana-malarza łączy dar gawędy.
Po raz pierwszy Dylan rozstawił sztalugi na początku lat 60. W tym czasie swoje prace wystawiał w kameralnych wnętrzach; projektował okładki płyt. Od początku deklarował, że jako artysta musi próbować sił w różnych dyscyplinach. Powtarzał, że jego artystyczna natura domaga się różnych form ekspresji.
W 1978 roku – co chętnie przypominają kuratorzy i krytycy – miał powiedzieć nawet, że właściwie wszystko, co robi jest w pewnym sensie malarstwem. W ostatnich latach artysta poświęca malowaniu coraz więcej czasu.
Wystawa zorganizowana w
Galerii Narodowej w Kopenhadze to pierwsza duża prezentacja obrazów Dylana. Prace powstały specjalnie na tę ekspozycję.
Pieśniarz podkreśla, że w „brazylijskich” płótnach udało się mu uchwycić, to, czego szuka jako malarz. Co one przedstawiają? Pejzaże i sceny rodzajowe malowane realistycznie, ale z ekspresjonistycznymi przerysowaniami i w drapieżnych, zdecydowanych barwach.
Krytycy doceniają umiejętność malarskiej narracji muzyka. Atrakcyjne wizualnie zniekształcenia – piszą – pozwalają widzowi dostrzec rozmaite, często dramatyczne aspekty typowych – wydawało by się – scen w dyszącej sambą Brazylii.
W tych obrazach przechowane zostało wspomnienie amerykańskiego abstrakcyjnego ekspresjonizmu i późniejszego zaangażowanego ekspresjonizmu – malarstwa choćby Adolfa Gottlieba.
Wystawa będzie czynna do końca stycznia 2011 roku.
