Cztery definicje. Marzec to najlepszy czas na poszukiwanie pierwszych oznak wiosny. Pierwszy dzień wiosny można rozumieć na kilka sposobów – w zależności od przyjętych kryteriów. Każda z definicji funkcjonuje równolegle i ma swoje zastosowanie.Wiosna kalendarzowaTo najbardziej rozpoznawalny, umowny moment początku wiosny. W Polsce przypada 21 marca i – w przeciwieństwie do innych definicji – ma stałą datę w kalendarzu. Tego dnia zwyczajowo żegnamy zimę i witamy nową porę roku, m.in. poprzez topienie lub palenie marzanny, czyli słowiański zwyczaj symbolicznego „wypędzania” zimy, a także szkolne wydarzenia związane z tzw. dniem wagarowicza.Wiosna astronomicznaRozpoczyna się w chwili równonocy wiosennej, czyli wtedy, gdy Słońce przechodzi przez równik niebieski, a dzień i noc są niemal równe. Nie przypada ona zawsze tego samego dnia – najczęściej jest to 20 lub 21 marca, rzadziej 19 marca.Różnice wynikają z tego, że rok kalendarzowy nie pokrywa się idealnie z czasem obiegu Ziemi wokół Słońca. Dlatego moment równonocy co roku „przesuwa się” o kilka godzin, a dodatkowo korygują go lata przestępne.W 2026 r. wiosna astronomiczna rozpoczęła się 20 marca o godz. 15:46. Od tego momentu na półkuli północnej dni stają się coraz dłuższe, a noce krótsze.Wiosna meteorologicznaMeteorolodzy dla ułatwienia podzielili rok na równe okresy. Wiosna zaczyna się już 1 marca i trwa do końca maja. Taki podział ułatwia analizę danych pogodowych i prowadzenie statystyk klimatycznych.Wiosna przyrodnicza i rolniczaWiosna przyrodnicza rozpoczyna się wraz z rozkwitem roślin i wzrostem aktywności zwierząt. Z kolei wiosna rolnicza wiąże się z możliwością rozpoczęcia prac polowych – najczęściej wtedy, gdy temperatura przekracza około 5 stopni Celsjusza, a gleba nadaje się do uprawy.Czytaj też: To nie będą łatwe tygodnie dla alergików. Sprawdź, co pyli i uczula w marcu