Czym różni się od łyżwiarstwa szybkiego? Choć short track przez laików często bywa mylony z łyżwiarstwem szybkim, jest to osobny sport. Zawodnicy ścigają się na krótkim dystansie i niemal cały czas mają ze sobą kontakt. Wyjaśniamy zasady tej dyscypliny. We wtorek przed południem na igrzyskach rywalizowano m.in. w short tracku. Odbyły się kwalifikacje kobiet na dystansie 500 metrów oraz mężczyzn na dystansie 1000 metrów. Do ćwierćfinału awansowali Natalia Maliszewska i Michał Niewiński. Na czym właściwie polega sport, który uprawiają? Czym różni się od klasycznego łyżwiarstwa szybkiego? Czytaj także: Gwiazda igrzysk tłumaczy powód tragicznego upadku. Zdecydowały centymetryCo to jest short track?Mówiąc najprościej i trochę skrótowo: short track to łyżwiarstwo szybkie na krótkim torze. Zawodnicy ścigają się po owalu wyznaczonym na lodzie, którego długość wynosi 111,12 metra. W zależności od dystansu muszą pokonać go kilka, kilkanaście lub kilkadziesiąt razy. Odbywają się bowiem biegi na: 500 m, 777 m, 1000 m, 1500 m, 3000 m i 5000 m. Standardowy tor łyżwiarski ma z kolei 400 m. W short tracku start jest wspólny, a łyżwiarze rywalizują bezpośrednio o miejsce na mecie, a nie – jak w klasycznym łyżwiarstwie szybkim – o jak najlepszy czas. Rywalizacja w short tracku ma charakter turniejowy. Zawodnicy startują w biegach eliminacyjnych, z których najlepsi awansują do kolejnych rund. Każdy wyścig to osobna walka o ustawienie na torze, które często decyduje o końcowym wyniku. Wyprzedzanie na wąskim owalu wymaga dużych umiejętności i doskonałego wyczucia momentu. Zobacz też: Z Beskidów po olimpijskie srebro. Wzorcowa droga Tomasiaka po medalShort track – zasady i karyZasady short tracku są bardzo rygorystyczne. Niedozwolone jest popychanie, blokowanie toru jazdy rywala czy podcinanie go w trakcie manewru wyprzedzania. Choć kontakt fizyczny zdarza się często, nie może on prowadzić do uzyskania przewagi. Sędziowie na bieżąco analizują przebieg biegu i w razie naruszenia przepisów mogą zdyskwalifikować zawodnika lub przyznać awans poszkodowanemu łyżwiarzowi. Jasno określone są też zasady bezpieczeństwa w short tracku. Zawodnicy korzystają ze specjalnych łyżew wyposażonych w długie, zakrzywione ostrza, które są przesunięte w lewą stronę, co ułatwia pokonywanie zakrętów. Obowiązkowe są także kaski, ochraniacze oraz rękawice ze wzmocnieniami, ponieważ łyżwiarze często dotykają lodu dłonią, stabilizując swoją pozycję na ostrych łukach. Bandy wokół tafli lodu zabezpiecza się miękkimi materacami, by ograniczyć skutki ewentualnych upadków przy dużej prędkości. Historia short trackuHistoria short tracku sięga początków XX wieku. Wtedy w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie zaczęto organizować wyścigi łyżwiarskie na mniejszych lodowiskach. Ograniczona dostępność pełnowymiarowych torów sprzyjała rozwojowi rywalizacji na krótszym dystansie. Przez wiele dekad short track funkcjonował jako mniej formalna, a zarazem bardziej widowiskowa odmiana łyżwiarstwa szybkiego. Przełomowym momentem było włączenie tej dyscypliny do programu mistrzostw świata w 1981 roku, a następnie jej debiut olimpijski w 1992 roku w Albertville, który ugruntował pozycję short tracku jako pełnoprawnej konkurencji sportów zimowych.Zobacz też: Historyczny wyczyn Tomasiaka. Polska czekała ponad 50 lat