Wyspa przechodziła z rąk do rąk. Grenlandia, którą Donald Trump wziął na celownik, od ponad 200 lat jest częścią Królestwa Danii. Obecnie ma status autonomicznego terytorium, zależnego od rządu w Kopenhadze. Amerykanie mają tam ważną bazę wojskową. Po tym, jak Amerykanie zaatakowali Wenezuelę i obalili Nicolasa Maduro, na tapet wrócił temat przejęcia Grenlandii przez Stany Zjednoczone. Administracja Donalda Trumpa potwierdziła Polskiemu Radiu, że Biały Dom rozważa „wykorzystanie sił zbrojnych” do realizacji tego celu.Wcześniej, podczas swojej pierwszej kadencji, Trump próbował kupić Grenlandię. Wtedy uznawano to za żart. Teraz pojawiały się doniesienia, że zamierza podjąć taką próbę.Przypomnijmy, że obecnie Grenlandia jest autonomicznym terytorium zależnym Danii. W przeszłości przechodziła już z rąk do rąk.Zobacz też: Nie tylko Grenlandia. Trump chce kolejną europejską wyspęHistoria GrenlandiiPierwsze trwałe osadnictwo europejskie pojawiło się na Grenlandii w X wieku za sprawą Norwegów, a w kolejnych stuleciach wyspa znalazła się pod zwierzchnictwem Korony Norweskiej. Gdy w XIV wieku Norwegia weszła w unię z Danią, Grenlandia stała się częścią duńskiej strefy wpływów. Po rozpadzie unii duńsko-norweskiej w 1814 roku Dania zachowała kontrolę nad Grenlandią, co zostało potwierdzone w traktatach międzynarodowych. Od tego momentu wyspa pozostaje formalnie terytorium duńskim.Przez długi czas Grenlandia była zarządzana jak klasyczna kolonia, a jej rdzenna ludność, Inuici, miała ograniczony wpływ na decyzje polityczne. Zmiany zaczęły się dopiero w XX wieku, kiedy wzrosła świadomość praw lokalnych społeczności i potrzeba ich samostanowienia. W 1953 roku Grenlandia przestała być formalnie kolonią i została włączona do Królestwa Danii jako jego integralna część. Był to pierwszy krok w kierunku większej niezależności.Czytaj także: Francuscy żołnierze w Ukrainie? Macron mówi o „kilku tysiącach” wojskowychDo kogo należy Grenlandia i jaki ma status?Przełom nastąpił w 1979 roku. Grenlandia uzyskała wówczas autonomię, a wraz z nią własny parlament i rząd odpowiedzialny za sprawy wewnętrzne. Kolejna istotna zmiana nastąpiła w 2009 roku wraz z wejściem w życie ustawy o samorządzie, która znacząco rozszerzyła kompetencje władz lokalnych. Od tego czasu Grenlandia samodzielnie decyduje m.in. o edukacji, ochronie zdrowia, środowisku, rybołówstwie oraz gospodarce surowcowej. Język grenlandzki został uznany za jedyny język urzędowy.Grenlandia ma też reprezentacje w kilku sportach. Piłkarska kadra uczestniczy wyłącznie w rozgrywkach nieoficjalnych, ale tamtejsi szczypiorniści rywalizują na równi z drużynami narodowymi innych państw. Trzy razy wystąpili nawet na mistrzostwach świata. Wyspa nie posiada własnych sił zbrojnych, a odpowiedzialność za jej bezpieczeństwo militarne spoczywa formalnie na rządzie w Kopenhadze. W praktyce oznacza to, że to Dania decyduje o polityce obronnej, współpracy wojskowej oraz zobowiązaniach międzynarodowych związanych z Grenlandią, w tym w ramach NATO. Grenlandzkie władze mają jedynie ograniczony wpływ konsultacyjny w tym zakresie.Pituffik – amerykańska baza na GrenlandiiWażną rolę w systemie bezpieczeństwa Grenlandii odgrywają Stany Zjednoczone, które od czasów II wojny światowej utrzymują tam strategiczną obecność wojskową. Najważniejszym elementem tej obecności jest amerykańska baza wojskowa Pituffik, dawniej Thule, położona na północnym zachodzie wyspy.Baza działa od 1951 roku i jest najdalej na północ położoną stałą instalacją wojskową USA. Jej podstawowym zadaniem jest obsługa radarów systemu wczesnego ostrzegania przed atakiem rakietowym oraz monitorowanie obiektów w przestrzeni kosmicznej. Funkcjonuje na podstawie umów międzynarodowych zawartych między USA a Danią. Uznawana jest za jeden z najważniejszych strategicznie obiektów wojskowych na świecie. W bazie przez cały rok stacjonuje około 150 osób.Czytaj także: Amerykański desant na uciekający tankowiec. Przejęto statek „floty cieni”