Nagroda Wolfa dla polskiego chemika

aktualizacja: 10:48 wyślijdrukuj
Krzysztof Matyjaszewski wybitny polski chemik, został laureatem Nagrody Wolfa 2011 w dziedzinie nauk chemicznych (fot. www.cmu.edu)

Prof. Krzysztof Matyjaszewski, wybitny polski chemik, został laureatem Nagrody Wolfa 2011 w dziedzinie nauk chemicznych. To drugi Polak, który otrzymał to prestiżowe wyróżnienie, przyznawane od w 1978 roku przez izraelską Fundację Wolfa. Wcześniej, w 1987 roku, otrzymał je Krzysztof Penderecki.

Nagroda ta uważana jest za „preludium” do Nagrody Nobla, ponieważ aż 9 spośród 42 jej dotychczasowych laureatów w dziedzinie chemii zostało uhonorowanych tą najważniejszą nagrodą naukową – zaznacza Wojtysiak-Łańska.

Nagroda Wolfa jest przyznawana w sześciu dziedzinach: chemii, fizyce, matematyce, medycynie, rolnictwie i sztuce. Kandydatów do nagrody zgłaszają władze ośrodków naukowych. Zwycięzców wybiera Kapituła Nagrody złożona z ekspertów w poszczególnych dziedzinach. Laureaci otrzymują dyplom oraz nagrodę w wysokości 100 tys. dolarów.

W tym roku w dziedzinie chemii, poza prof. Matyjaszewskim, otrzymali ją jeszcze: prof. Stuart A. Rice z Wydziału Chemii Uniwersytetu w Chicago i prof. Ching Tang z Uniwersytetu w Rochester (USA).

Prof. Krzysztof Matyjaszewski jest światowej sławy chemikiem, specjalizuje się w technologii polimerów. Pracuje na Uniwersytecie Carnegie Mellon w Pittsburgu (USA) i w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi.

Jego najbardziej znaczącym osiągnięciem naukowym jest odkrycie i opracowanie nowej metody kontrolowanej polimeryzacji wolnorodnikowej (tzw. metody ATRP), mającej ogromny wpływ na rozwój chemii i technologii polimerów. Za to osiągnięcie został uhonorowany Nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w 2004 r.

Prof. Matyjaszewski urodził się w 1950 r. Tytuł doktora uzyskał w 1976 r. w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN w Łodzi (CBMiM), habilitację – w 1985 r. na Politechnice Łódzkiej, zaś tytuł naukowy profesora – w CBMiM PAN w 1999 r.

W 1998 utworzył i został kierownikiem Center for Macromolecular Engeering – wydzielonego, samodzielnego instytutu działającego w ramach uczelni. Od 2001 r. jest twórcą i kierownikiem Controlled Radical Polymerisation Consortium – organizacji, która zajmuje się aktywnym gromadzeniem i wykorzystywaniem środków na badania w dziedzinie ATRP.
PAP

Wybrane dla Ciebie