Dziennik z piekła. Niewyobrażalne zbrodnie oczami dziecka

Anne zmarła około 12 marca. Miesiąc przed wyzwolenie obozu (fot. Flickr/ Photo Collection Anne Frank House)

Była jedną z sześciu milionów żydowskich ofiar Holokaustu, jedną z wielu w Auschwitz. Jej pamiętnik przetłumaczono na ponad 70 języków. Minęło 71 lat od śmierci Anne Frank, dziewczynki, która opowiedziała o okrucieństwie nazizmu.

Ostatnia odsłona pamiętnika Anne Frank

W wieku 100 lat odeszła Miep Gies, dzięki której światło dzienne ujrzały słynne pamiętniki Anny Frank. Zmarła w domu opieki Austriaczka była...

zobacz więcej

„Sądzę, że będę Ci mogła wszystko powierzyć, tak jak jeszcze nigdy nikomu, i mam nadzieję, że będziesz dla mnie wielkim oparciem” – tak zaczyna się najbardziej znana holenderska książka. Dziewczynka zaczęła spisywać swoje wspomnienia w dniu swych trzynastych urodzin, 12 czerwca 1942 roku.

Minęły zaledwie dwa tygodnie, a w pamiętniku znalazły się pierwsze opisy prześladowań. „Jest potwornie gorąco, każdy sapie i praży się, muszę w tym upale wszędzie chodzić na piechotę. Dopiero teraz widzę, jaki przyjemny jest jednak tramwaj, zwłaszcza odkryty, ale ten luksus nie jest już przeznaczony dla nas, Żydów, nam wystarcza pojazd nożny” – pisała 24 czerwca.

W lipcu 1942 roku Margot, starsza siostra Anny, została wezwana do „zgłoszenia się do grupy pracującej za granicą”. Oznaczało to odtransportowanie do obozu pracy przymusowej w Niemczech. To dało rodzinie impuls do działania. Zaczęli ukrywać się w oficynie fabryki w Amsterdamie, w której pracował ojciec Anne – Otto. Pomagało im kilku pracowników firmy.

„Wszyscy w czwórkę ubraliśmy się tak grubo, jakbyśmy mieli nocować w lodówce, a to tylko dlatego, żeby zabrać jeszcze trochę odzieży. Żaden Żyd nie odważyłby się w naszej sytuacji wyjść z domu z walizką pełną ubrań. Miałam na sobie dwie koszulki, trzy pary majtek, sukienkę, na tym spódnicę, żakiet, płaszcz letni, dwie pary pończoch, buty, czapkę, szal i jeszcze parę innych rzeczy, dusiłam się już w domu, ale o to nikt nie pytał” – tak ucieczkę z domu opisywała 13-letnia dziewczynka.

Lata w strachu

Anna w swym dzienniku opisywała życie codzienne w ukryciu. „Wbrew wszystkiemu sądzę, że ludzie w głębi serca są naprawdę dobrzy. Nie potrafię budować swego życia w oparciu o chaos, cierpienie i śmierć. Obserwuję, jak świat powoli staje się dziki, czuję nadciągającą burzę. Czuję cierpienie milionów” – pisała.

4 sierpnia 1944 roku, między godziną dziesiątą a wpół do jedenastej, przed domem przy ulicy Prinsengracht 263 zatrzymał się samochód. Wysiadł z niego SS-Oberscharführer Karl Josef Silberberg, w mundurze, razem z trzema pomocnikami holenderskimi z Grüne Polizei. Aresztowano osiem osób.

Ukrywających się – rodzinę Anne, rodzinę Van Pels oraz dentystę dr Pfeffera – więziono przez cztery dni. W wrześniu ’44 roku zostali wysłani ostatnim transportem jaki do Auschwitz dotarł z Holandii.

„Nieustannie szukam sposobu, żeby stać się taką, jaką chętnie chciałabym być i jaką mogłabym być, gdyby… na świecie nie mieszkali żadni inni ludzie” – brzmiał ostatni wpis w dzienniku Anny Frank.

(fot. Flickr/ Photo Collection Anne Frank House)

Runęło drzewo Anny Frank

Wichura złamała w Amsterdamie ponad 150-letni kasztanowiec, o którym w swym dzienniku pisała Anne Frank – żydowska dziewczynka, ukrywająca się...

zobacz więcej

Nie chciała już walczyć

Anne cudem uniknęła śmierci. Połowa z tysiąca osób, które wówczas dotarły do Auschwitz trafiła od razu do komór gazowych ¬ w tym wszyscy poniżej 15 roku życia. Anne 15 lat skończyła 3 miesiące wcześniej. Matka Anne zmarła w Auschwitz z głodu i wyczerpania.

Anne i Margot zostały przewiezione do obozu koncentracyjnego Bergen-Belsen. W tym czasie w obozie wybuchła epidemia tyfusu. Wśród tysięcy ofiar znalazły się Margot, a kilka dni później Anne. Otto Frank, jedyny z ósemki ukrywających się, przeżył obozy koncentracyjne.

– Żałuję, że Anne nie wiedziała. Myślała, że została ostatnia z całej rodziny. Gdy myślisz, że nikogo już nie masz, już się tak nie starasz – mówiła w wywiadzie Hanneli Goslar, przyjaciółka Anne.

Anne i Hanneli były razem w Bergen-Belsen. Nie mogły się widzieć, rozmawiały przez płot.
 

Nie wiadomo kiedy dokładnie zmarła Anne Frank. Przypuszcza się, że około 12 marca. Miesiąc przed wyzwoleniem obozu przez Brytyjczyków.

Świat nie interesował się więźniami Auschwitz

zobacz więcej

Pamiętnik z piekła

Dziennik stał się jedną z najważniejszych książek XX wieku i niezwykle istotnym świadectwem Holocaustu. Zapiski Anne opublikował jej ojciec – Otto Frank, jedyny, który przeżył Holokaust.

Do swojej śmierci poświęcał się opracowaniu Dziennika i rozpowszechnianiu historii Anne.

Dom przy Prinsengracht 263 – oficyna, w której ukrywała się dziewczynka – nadal istnieje. Mieści się w nim muzeum poświęcone Anne Frank.

W styczniu 2010 roku zmarła Miep Gies, ostatnia z osób, które pomagały Anne Frank w ukrywaniu się w oficynie. Dziennik został przetłumaczony na ponad siedemdziesiąt języków. W 2009 roku wpisano go na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.

źródło:
Zobacz więcej